Met zon in de hand

 de lucht brak in
 talloze scherven
 we ademden hemel
 in verpulverde staat

 straten trilden
 wegen schokten
 overbodig gewicht
 doelloos uit zicht

 aarde verstilde in
 het doolhof van tijd
 de nacht was de dag
 in de schemering kwijt

 handen vatten de
 dood als geluk
 stervenden schreeuwden
 hun werkelijkheid stuk

 met de zon in
 de hand ogen vol
 dromen is eindelijk
 de zoon terug gekomen