Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

waar het spoor eindigt

het leven is geen zoete krentenbol
haar spoor meandert over bergen en door dalen
het plaveit ons doen en ons laten
met zonnige dagen net als depressies

boeken vol herinneringen reist het ons
over en langs wonderlijke wissels
die achterom of vooruit kijkend ons stemmen
van vrolijk en olijk tot weemoedig en verdrietig

met dichtbij of verder af de vrienden
genieten wij van de goede dagen
terwijl trots en interesses in de wereld
als bielzen ons het spoor doen houden

het spoor van liefde dat zo zich vormt
trekt tegelijkertijd stil haar wonden
waarvan hoog de spanning van verdriet
met tranen kortsluiting maken kan

wanneer zo de geneugten verleiden
die ogenschijnlijk het leed verzachten
eroderen zij in werkelijkheid het zijn
dat vallen niet meer opstaan laat

het rode sein van doodlopend spoor
trekt zo onverwachts de noodrem
in hart dat vecht voor leven
dat wel wil maar niet verder kan

met lege handen nu en volle harten
staan ter afscheid op het perron
bij en met het lief, leed en verdriet
dat jou ons de harten veroveren liet

na gisteren is er geen vandaag of morgen
waarop wij samen verder reizen kunnen
ons resten bij het verdergaan als bagage
de koffers vol van heugenis

waar wij onze reis vervolgen wuiven wij
ten afscheid welgemeend dankbaar wensend
dat jij op het spoor van eeuwigheid
de vrede en rust die jij zocht vinden mag

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 01-05-2017

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Peter Paul Doodkorte
Actief sinds: 21-07-2015
Informatie bij het gedicht:

Voor Robin Patist | 14 januari 1981 - 27 april 2017
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘waar het spoor eindigt’ van Peter Paul Doodkorte zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.