Vriend of vriendin

Petra GroeneveldPremium-dichter 28 augustus 2026

Kracht en sterkte

Ik leef van harte mee met het overlijden
van een vriend, de man van mijn vriendin
Hij was al maanden ziek en plotseling
kwam vanmorgen het bericht dat zijn
leven overgegaan is naar een leven
Daar mag hij eeuwig God de Here loven

Wat een schok toen ik het te horen kreeg
vanmorgen mijn vriendin belde op
Haar stem zo droevig en er zat een krop
Ze zei ik wil het laten weten als je het
pas zondag te horen krijgt is het zo'n schok
Ik wenste haar kracht en sterkte van God

Gertjan van der KraanPremium-dichter 10 augustus 2026

Ik vergeet je niet

Verlies is naast verdriet;
‘Echt, ik vergeet je niet’.
Terwijl je toch wel inziet,
Eens slijt ook dit verdriet.
Maar wat niemand dan ziet
Het onvergetelijk verdriet
Bij een woord of een lied
Zelfs als het steun biedt
Ondanks innerlijk verdriet

Subjectief

Wijd is mijn blikveld
Van d’wereld ik overzie,
Eng is de ruimte ik in leef,
Ver in de hoogte is de hemel,
Waar mijn vriend dacht nu te zijn.
Vlakbij is de grond,
Waar mijn vriend nu in ligt.
Mijn leven is lang in vergelijk
Met een vlieg,
Alleen die komt hoger dan ik,
Dat blijft bij ’n sprongetje
Van nog geen meter.
Mijn geboorte verdwijnt achter mij,
In een ver verleden tijd,
Mijn dood komt elke dag naderbij,
Het duurt nog maar even,
En ik ben waar mijn vriend dacht,
Hij samen met dierbaren op mij wacht.

Al weer een jaar 20 april 2026

Al weer een jaar dat
Je onverwachts vertrok naar
Jouw hemel waar jouw Wilma
Hoopte je, op je wachtte.

Ik weet niet of en evenmin hoe
Je daar bent geland,
Maar ik weet wel lieve vriend,
Ik je nog elke dag mis.

Afscheid was ons niet gegund,
Ook geen bericht van her,
Misschien is je hemel ook te ver,
Of is je hemel er niet.

De engeltjes die jij mij gaf,
Die zie ik elke dag,
Ook die zwijgen als 't graf,
Zijn als jij doodstil,

Wat jij voorheen nooit was.

Wereld ontvlucht

Een veilige haven, een thuis, dat was jij
nu ben jij het verdrietigste deel in mij.
Ooit ademden wij dezelfde lucht,
maar jij bent deze wereld ontvlucht.

Niet alleen ik ben jou kwijt,
wij allemaal waren op jouw afscheid.
De tranen blijven vallen,
sinds jij ons bent ontvallen.

De tijd is een steeds groter wordend gat,
op het gemis hebben wij geen vat.
Dagen van eenzaamheid sluipen voorbij,
één ding zal ik nooit vergeten en dat ben jij.

Verjaardag C. 2 februari 2026

Vandaag viert mijn beste vriend
Zijn verjaardag niet meer.
Al meer dan negen maand geleê
Dat hij uit mijn leven gleê.

Ik mis hem nog steeds zeer,
Zijn humor, zijn verhalen van eer,
Zijn jeugd, zijn eerste liefdes,

Hij was schilder, schrijver, dichter,
Een vriend door dik en dun,
Muzikant, amusante verteller over

Zijn contact met schilder Armando,
Theatermaker, schrijver,
En muzikant, een waar multitalent.

Hij hield veel van muziek, vooral jazz,
Ging naar concerten van Louis Armstrong,
Maar ook van ’t Don Kozakkenkoor,
En hij draaide heel vaak platen van vinyl.

 Alleen denk ik ook nog steeds
Aan ons laatste telefoongesprek.
Hij huilde wijl hij zo eenzaam was
Na ’n week in ’n ouderencomplex.

Daarna was geen contact meer gegund,
Resteren alleen herinneringen.
In jouw beleving nu in d’hemel,
Waar je weer gelukkig zou zijn bij je lief.

Toon meer

Ilse

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk.
Ondanks alles zag ik jou als een warm & prachtig geschenk.
Jouw liefde, jouw woorden, jouw geur, jouw tijd.
Al ben je er niet meer, toch staan we voor altijd bij elkaar in het krijt.

Jouw buien konden donker en duister zijn.
En ja soms kwam dat ook door de hoeveelheid wijn ;-)
Maar wat heb ik met jou gelachen, gepraat en geleefd.
Nooit zal ik ik vergeten wat wij samen hebben beleefd.

Jij liet mij achter, in stukjes op de grond.
Ik dacht dat ik mijzelf nooit meer bij elkaar vond.
Na een hele poos heb ik mezelf opnieuw in elkaar gezet.
Dit keer ben ik blijven staan en weet dat ik het alleen ook red.

het hart dat bleef

In de stad waar straten fluisteren
en mensen soms te stil worden,
liep zij -
met een hart dat groter klonk
dan welke raadszaal ooit bevatte.

Ze raapte schaduwen op,
blies er zachtjes licht in
en noemde dat geen werk,
maar plicht,
of gewoon: menselijkheid.

Ze kende de gebaren
van gebroken handen,
hoorde het trillen
van stemmen die niemand meer geloofde,
en ging zitten,
gewoon naast hen,
tot hun adem weer durfde.

Ze vocht niet om gelijk,
maar om recht.
Niet om macht,
maar om nabijheid.
En steeds weer zei ze:
“Een beetje liefde
kan een heel eind zijn.”

Nu ligt haar stem
als een warme jas
over de stad:
achter deuren waar ooit stilte overstroomde,
in KinderLabs waar nieuwsgierigheid
weer durft te kruipen,
in elke plek waar iemand
opnieuw gezien mag worden.

En terwijl Capelle even buigt,
met een traan in de lucht
en een glimlach om wat was,
blijft één waarheid staan:

Zolang mensen elkaar aanraken
met moed,
met zachtheid,
met open handen —
zolang klopt zij door.

Het Hart van de Stad.
Het hart van ons allemaal.

Toon meer

Wat als...?

Wat als ik had gezegd, wat je wilde horen.
Had jij dit grote geheim dan niet verborgen?
Wat als ik jou gelijk had gegeven.
Had je het leven dan beter begrepen?
Wat als ik nooit was weg gegaan.
Had jij dit dan niet gedaan?
Wat als alles bij het oude was gebleven.
Had dat je meer bezieling gegeven?
Wat als ik het anders had gedaan.
Misschien was jij dan nu niet zo ver van mij vandaan...

de kunstenaar van zijn

in kleuren en klanken leeft hij voort
de man van penseel en akkoord
zijn handen vol verf, zijn ziel vol muziek
een uniek kunstenaar, raadslid en hart

hij schilderde dromen op muren van steen
bracht licht in straten, bracht schoonheid
strijd tegen graffiti werd ruimte voor kunst
dat jong talent vrij en bewust ademen liet

met trillende snaren en krachtige woorden
bracht hij de stad warme gedachten
een lied voor de wijk, een stem in de raad
een vriend die altijd naast je stond

hij zag wat echt telt en harten verbindt
een luisterend oor, een reikende hand
van huttendorp, inloop- en buurthuis tot plein
waar Kees was, daar wilde je graag zijn

zijn nalatenschap kleurt nog de stad
zijn stem klinkt zacht, maar oorverdovend
als een eeuwig gedicht leeft hij voort
in verf, in muziek, in mensen, in licht

Kees mijn vriend

Ik ga lianen zoeken en die in de lucht zwieren
Ik klim omhoog, met op mijn rug jouw levenspapieren
Ga naast je zitten op een wolk, glinsterend van saffier
We hebben uitzicht op het aardse gebeuren alhier

Kunnen we praten hoe jij immer bent geweest, zo levendig van geest
Over Wolkenland een beboste plek voor Amsterdamse klassenfeest
Over de makelaar die rondzwierf op die hoogdravende golfbanen
Over de zorgzame tuinman die zorg droeg voor zijn zaden en granen

Over de tennisser wiens ogen nu tanen door tranen
Die als parels mij in een andere wereld doen wanen
Over de vriend wiens warmte ik altijd bij me zal dragen
Over Kees wiens klankspel in zijn stem zal blijven behagen

John - eerlijk heerlijk

eerlijk heerlijke vriend John
in de latere jaren van ons leven
groeide onze jonge vriendschap
die ooit op Des Arcades begon
met altijd Wil aan jouw zijde
die als Okkie Trooy krentenbollen
uit de schoudertas dat opdiepte
wat jij nodig had en vergeten was

hilarisch waren de levensliederen
die jij met broer Hennie samen
als Buum & Buum ons toezong
het glas altijd vol in de handen
genoten wij van de mysteries
die Pieter Pottenkijker schreef
over niks en oneindig genot
en de loop van het en de Lot

dat ieder meisje een roosje heeft
dat regelmatig ook bloeien wil
was als geen ander jou bekend
toch ringde jij pas jouw roosje
toen Wil zich verbinden wilde
in wat doorheen de vele jaren
van liefde en zorg voor elkaar
een schitterend verbond werd

jullie liefde oogstte twee zonen
die zelf ook weer de liefde vonden
waarmee zij hun gegeven leven
weer verder doorgeven konden
aan wat de grootste schat werd
die jullie als witgoud koesterden
de vijf loten aan de twee enten
die de stamboom deed uitlopen

wat waren de avonden gezellig
op vakantie, thuis of bij Santos
wij dronken er vaten witte wijn
met altijd een sigaret of sigaar
terwijl jij de verhalen vertelde
over wat jullie samen beleefden
met eeuwig Wil als de corrector
die toch net weer alles beter wist

altijd sociaal gericht op anderen
voor werk en ook nog het plezier
trok jij heel de wereld wel rond
als piloot, chauffeur of reiziger
om steevast weer thuis te komen
met als souvenir liefst een olifant
die jij aan ieder graag etaleerde
met daarbij passend een verhaal

jij was grote steun en toeverlaat
bij TV Langeland als de vrijwilliger
die ook al de penningen beheerde
naast de belbus die jij chauffeerde
met jouw altijd vriendelijke lach
vervoerde jij menig Krimpenaar
naar een dokter of de zangsoos
een visite of een naai- en breiclub

het werk als werktuigbouwkundige
maakte jou expert dieselmotoren
die jij van de hoed tot rand kende
tot jij de XDS35i vereist maakte
die van bibliotheek tot archief
alle boeken en papieren ontzuurt
om zo de geschreven geschiedenis
voor het nageslacht te behouden

er was vreugde en er was plezier
in onze seizoenen onder de zon
we hadden samen ook verdriet
toen jij jouw maatje Wil verloor
met wie jij nu samen zitten mag
op een bankje aan de overkant
om daar te kijken en te volgen
wat jullie eigen cracks nu doen

het leven kent geen vacuümpomp
die ons jouw afscheid afweren kan
toch blijf jij eeuwig in en bij ons
als familieman, vriend en zanger
een man van kennis en van zorg
en de samen beleefde avonturen
blijven ons gekoesterde pagina’s
bij het verdergaan van ons leven

Toon meer

ludo godschalk 28 juli 2023

afscheid

Afscheid nemen
Ik neem nu afscheid van een vriend,
het voelt als een tsunami van ijzige kou.
Ja ik weet het wel mijn vriend,
hoe graag jij nog leven wou.
                                              L.G

ludo godschalk 30 augustus 2022

afscheid

Afscheid van een vriend
Soms is het beangstigend soms vreemd,
gewoon omdat niemand het eigenlijk wil,
maar bij het horen van jou naam,
vallen wij met zijn allen stil.
Misschien denken wij dan aan jou kundigheid, jouw lach,
die mooie momenten de glinstering die men in jouw ogen zag.
Ja het is soms raar en vreemd , wat een mens ooit in zijn leven geeft,
is iets wat bij velen in gedachten heel lang verder leeft.
Het ga je goed daarboven vriend, en weet:
Ooit zingen we weer terug samen , misschien wel hand in hand,
In een hemels koor, daar aan de overkant.
                                                                                    L.G

ludo godschalk 16 mei 2022

in memoriam

Wandeling in memoriam

Op een boogschoot van je huis,
Staan er prachtig betoverende beukebomen.
Je kan er urenlang wegdromen , tussen de bosvarens,
op de rug van kronkelende bospaden.
Geniet dan waar het zonlicht door de boomtoppen schittert.
Wees dan blij dat je ze hebt gekend,
ondanks die schoonheid van het leven ,
mag je treuren om diegenen die je verloren bent.

                                                                       L.G