Direct naar de inhoud

Advertentie

Partner

178 zelfgeschreven gedichten · Schrijf je zelf? Plaats je gedicht

Wie een partner verliest, verliest ook de vanzelfsprekendheid van samen. Deze gedichten gaan over het overlijden van een man of vrouw, een geliefde met wie je een leven deelde, woorden voor het gemis dat elke ochtend terugkomt.

Het stille gemis

Mooie herinneringen
Denken aan dingen
Die zijn geweest
Die je het meest
Zijn bij gebleven
In het dierbare leven
Van hen die niet meer zijn
Je vervullen met pijn
God weet van je smart
Want Hij kent je hart
Weet wat nodig is
In je stille gemis
Hij zal je dragen
In moeilijke dagen
Weer vreugde geven
In je dagelijks leven
Tot het mooie moment
Dat geen einde kent
En je bij Hem zult zijn
Zonder verdriet en pijn
Eindeloos heerlijk samen
Met al die andere namen
Die zijn opgeschreven
In het Boek des Leven

0 Bekijk

Jouw blik

Diep kijk ik naar binnen
In jouw ogen, die daar wachten,
Op mijn blikken die naar jou
Smachten al zo te lang.

Dan voel ik weer jouw streling,
Zo vol warmte en liefde,
Ik niet kan, niet wil weerstaan,
Alleen nog van binnen.

Steeds zie, voel ik jouw blik,
Diep in mij wachten,
Nu al zovele, te vele jaren weer.

Jouw ogen, op mij wachtend,
Altijd, telkens weer
Als ik kijk naar binnen, zo diep.

0 Bekijk

Vanuit niets

In de doodse stilte
Klonk uit het niets van verre,
Met nauwlijks hoorbre woorden,
Heel zacht: ‘ik hou van jou’.

De woorden resoneerden
Liefkozend in mijn oren,
Wou dat eeuwig dure,
Jou zo in mij sloot.

De doodse stilte keert weder,
De resonantie stopt,
Het kozen komt ten einde,
Blijven doet het niet.

0 Bekijk

Hoopvol

6
De zon verwarmt mijn lijf,
Mijn hart is koud als ijs,
Sinds mijn lief mij verliet,
Alleen hier achterliet.

Zonnewarmte warmt jou niet,
En alleen mijn buitenkant,
Ontdooien van mijn hart
Lukt nog niet, maar ’k treur niet.

Toekomst nog in duister gehuld,
In schaduwen verborgen,
Vol met verwachtingen gevuld.

Wat mij wacht weet ik pas dan,
Als het tot mij komt,
En ijs in mijn hart smelten kan.

0 Bekijk

Onderbroken nachtrust

Zelfs duisternis
Hield de adem in
Slaap droop af
De bel was geen diplomaat

Een blik op de bezoeker
Woorden waren overbodig
Een krop baande zich
Een weg naar mijn keel

Verderop lichten
Zwaaiden om ter felst
Terwijl sterren verbleekten
Wie doet nu zoiets?

Een gebaar van iemand
Zonder woorden
De juiste richting volgde
Als vanzelf

Wrak, in de eerste plaats onbruikbaar
Daarin een stuk van mijn leven
Meer dan de helft
Aangezien Geluk inwoonde

0 Bekijk

Broer

Er valt heel veel over Broer te zeggen
Maar het is best moeilijk uit te leggen
Want ondanks dat het mijn zwager is
Is er aan de uitspraak Broer niets mis
We kennen elkaar meer dan vijftig jaar
Toen kwam je zus met haar grote Aar
Snel was hij deel van ons grote gezin
Al was het best wennen in het begin
We hadden heel snel een goede band
Hij haalde me regelmatig uit de brand
Maar oud geworden hebben we geleerd
Van zaken die anderen hebben bezeerd
Maar we kregen gelukkig ook weer zicht
Op het prachtige, warme hemelse licht
Waaraan we ons hart hebben gegeven
Door verder met Jezus te willen leven
Al ging dit met vallen en met opstaan
We wilden toch die weg blijven gaan
Zo als gezegd; er valt veel te zeggen
Broer moest je beleven, niet uitleggen
Wij zullen hem lang blijven herinneren
We wensen Onze zus en hun kinderen
Alle kracht, geloof en vertrouwen toe
Ben je soms leeg en verschrikkelijk moe
Kijk dan maar omhoog, Hij houdt je vast
Hij verlicht je pijn, en verlicht je last

0 Bekijk

Leegte

De leegte in mijn leven,
Voelt vaak heel even,
Als iets wat ik niet rijmen kan.

Hoe kan zo snel de leegte verschijnen,
En al het plezier verdwijnen,
Na het afscheid van je man.

Af en toe een diepe zucht,
Want een zucht geeft weer wat lucht
Waardoor je even verder kan.

Een leegte is gevuld met niets,
Toch voel ik van de leegte iets,
En hoe lang blijft dit dan?

Toch maak ik weer wat lol,
Het glas niet half leeg, maar half vol,
Ik maak er toch wat van.

Ik vul de leegte met herinneringen,
Aan feestjes, vakanties en andere dingen,
Daar zijn er vele van.

En al ben je er niet meer,
En doet dit heel erg zeer,
Ik leef wat ik hebben kan.

0 Bekijk

Morfine

slechts dagen restten ons
toen het kwaad
in jouw lichaam werd ontdekt
met de dood in jouw stem
sloegen wij de ogen neer
met pijn en morfine
vluchtte moed, kwam de spijt
over ongestelde vragen
waarvan de antwoorden
slechts mij jouw plek zouden wijzen
in mijn leven

nu roep je, van verre
maar ik weet niet waar en hoe
ik jou in m'n huis
moet ontvangen

0 Bekijk

Nooit vergeten

Kijk naar jouw foto naast mijn bed,
       en dan is het net.
Alsof ik je stem weer kan horen,
       niks mag zo’n moment verstoren.

10 seconden dan ben jij weer weg,
        en ik leg.
Voorzichtig jouw ring naast die van mij,
    effe een kort momentje blij!

0 Bekijk

Heimwee (ik mis je)

In het glinsteren van een schitterend licht,
werden wij uit sterrenstof geboren.
Onze toekomst er toen al opgericht,
om voor altijd bij elkaar te horen.

Waar jij naar toe zou gaan,
zou ik wat later ook komen te staan.
En dan het moment dat mijn hand de jouwe raakte,
een prachtige bloem, de liefde, ontwaakte.

Je mond, je lieve lach,
groene ogen waar ik de eeuwigheid in zag.
Zijn teruggekeerd tot sterrenstof,
nedergedaald in dat plekje waar je me ooit als een bliksem trof.

0 Bekijk

Weggevlogen

Als een vlinder ben jij weggevlogen,
    om misschien nooit meer naar mij terug te komen.
Zie je nog als een betovering staan,
    hoor je nog liefdevol pratend naast mij gaan.

Jij mijn licht steeds in het donker,
    ik mis je en jouw troostende schouder.

Waarom vliegen vlinders eigenlijk weg?,
    ik heb het nooit begrepen.
Heb voor mijn verloren vlinder een roos neergelegd,
    want je kunt het maar nooit zeker weten.

0 Bekijk

Onze tuin, een voorjaar later

De tuin traant en treurt,
zie hoe de kleuren wijken,
zie hoe de zwarte borders
een graf doen gelijken

Maar ik beloof je,
morgen vat ik moed,
dan schilder ik het hout
in de teloorgegane tinten,

strik ik gouden linten
in de rouwende rozen,
de doffe stenen
wrijf ik op tot diamanten

Als jij dan wederkeert,
zullen we samen als weleer,
jij koning, ik jouw koningin,
door onze hof van Eden dansen

0 Bekijk

Het verlies van een partner laat een leegte achter op de plek die het meest gevuld was: naast je in bed, aan tafel, in de gewone dagen. Een gedicht kan dat gemis benoemen zonder het te willen verzachten: over de stilte in huis, de dubbele momenten, de liefde die niet stopt omdat iemand er niet meer is. Zulke woorden helpen bij een afscheid, maar net zo goed in de jaren erna, op een trouwdag die geen trouwdag meer is, een verjaardag die je alleen viert of een lege stoel met de feestdagen. Ook jaren later kan een gedicht het gemis weer even een stem geven.

Voor het bredere verdriet zijn er de algemene overlijdensgedichten en het afscheid, en wie het gevoel zelf wil verkennen vindt woorden bij verdriet. Alle verzen komen van leden; velen schreven ze na hun eigen verlies.

Draag je een gedicht met je mee sinds jouw afscheid? Deel het gerust, wanneer jij daar klaar voor bent.