Ogen groter dan je blik

 je vingers
 waren lang gebogen
 de woede
 van je hand
 als vuist
 tegen de dood
 de palmen
 zijn nu open
 je overgave of
 de pijn even te groot

 je plaats in bed
 werd kleiner
 ogen groter
 dan je blik
 je mond vermorste
 soms wat woorden
 ademen ging
 heel verschrikt

 jij weet
 wat komen gaat
 ik ook
 maar ben niet klaar
 je hand geopend
 ik geef mijne
 als teken,
 ga nou maar