De stoet is lang

 kaarsen zijn voor je gaan branden
 het licht valt gelig op je huid
 wierook zal je geur veranderen
 de gekozen hymne weent voluit

 jij staart kijkt stil naar boven
 geloken ogen je mond is dicht
 je vingers heeft iemand gebogen
 je lijkt wat somber bij dit licht

 je hoort ze praten, mild van toon
 een hand een traan ze raakt je aan
 zij zeggen waarheid zonder schroom
 jij bent voor hen al weggegaan

 toch ben je bang die laatste gang
 zou dat nou echt het einde zijn
 het lied is uit de stoet is lang
 ik blijf maar bij je zo lang het kan