Dood maakt eigen testamenten

 we declameren traag begrafenissen
 willen graag in woorden sterven
 en uit zinnen de emoties erven
 van de mensen die we node missen

 in het afscheid gaan de doden gissen
 naar de kleuren die de hemel verven
 nabestaanden zullen namen kerven
 in het kruis en hopen op de erfenissen

 de dode heeft geen tijd om te genieten
 heeft wel andere dingen aan zijn hoofd
 laat geen geld aan hen die hem verlieten

 hij heeft ze ooit het paradijs beloofd
 vrijheid in een hoofdprijs zonder nieten
 van die illusie heeft hij ze nu ook beroofd