Schemert al herinnering
je gezicht is doodmaar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
maar in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen einde
beschrijft heel lief jouw waardevol bestaan
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.