Dat in de verte turen
je bentde weg wat kwijt
in deze laatste uren
een woord je hand
de oogopslag
dat in de verte turen
de ferme stappen
zijn vergeten net als
drinken en het eten
verbazing en verwondering
als je weer even bij ons komt
in herkenning om je mond
we weten
dat je los moet laten
om alleen te gaan
maar met
onze handen vast
kun jij die stap wel aan
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.