Mijn moeder mijn voorbeeld mijn held

En opeens was ik haar kwijt, mijn moeder was mijn moeder niet meer
ik weet het nog goed, wat deed dat toen zeer
Tranen om dit verlies, een dag die ik nooit meer vergeet
pas later besef je dat dat nou Dementie heet

Jaren van langzaam afscheid nemen, elke dag een beetje
met een mengeling van pijn en tranen, maar dat vergeet je
Vaak alleen even een hand, een woord, een gebaar en dat voelde dan goed
maar triest te beseffen dat je op zo'n manier je moeder verliezen moet

Mijn lieve moeder, waar ik zoveel van hou
is voor mij de allerliefste, de mooiste en hartelijkste vrouw
Altijd gezellig en gastvrij, allemaal ingrediënten om trots op te zijn
om zo'n moeder als voorbeeld te hebben, dat was ontzettend fijn

Nooit was ze boos, nooit een onvertogen woord uit haar mond gehoord
een opgeruimd karakter, zo is het zoals het hoort
Mijn moeder, een vrouw uit duizenden, een godsgeschenk
dat is de herinnering die me bij zal blijven als ik straks aan haar terugdenk

Bedankt mama,
voor al uw goede zorgen
voor uw onvoorwaardelijke steun
voor uw vertrouwen
voor het gevoel bijzonder voor u te zijn
voor alle lieve woorden
voor de fijne herinneringen
voor uw belangstelling voor onze kinderen, uw kleinkinderen
voor onze mooie gezellige tijd samen, het was een feest

Bedankt mam,
dat u mijn moeder bent geweest

Mijn moeder zou nu zeggen: "ach kind schei toch eens uit"
Ja, zo was mijn moeder, mijn voorbeeld, mijn held, zo was zij ten voeten uit.