Chaos bij doodtij

Ik lig wakker, wil
niet fantaseren
niet dromen van jou
niet dromen

dat mijn gedachten zich
in de materie binden
aan een intiem dichtbij
passerend stukje van jou

niet belemmerd
door sociale schotten
maar passerend
door een membraan

en dat er dan ook iets
van jou in mij komt
niet in mijn verbeelding
maar in mij, iets voelbaars

zodat ik niet alleen ben
wanneer ik jouw naam fluister
alleen in een wereld waar
jij niet bent