Het kan verkeren

Hij was een meester
In het zaaien van verwarring.
Niet als gast gewenst,
Zagen ’m liever gaan dan komen.

Hij was evenwel
Wat je noemt ’n fidele vent,
Die je graag kent,
Als vriend of vrijer wenst.

Helaas slijt hij zijn dagen alleen,
Krijgt nooit bezoek,
Ieder uit zijn buurt verdween,
Eens was genoeg.

Tot op zekere dag Marietje verscheen,
Zij was zo’n type
Bij wie altijd het zonnetje scheen,
Zij met hem klikte.

Leven nu gelukkig samen,
Krijgen veel bezoek,
Zijn de gastvrijheid zelve,
Kan ieder beamen.