Gevlucht

Joris Olivier

Hij dacht dat ie kon vliegen,
Als een vrije vogel in de lucht,
Zittend op z’n dooie gemak
In een beukenboom op ’n tak.

De gevolgen bleven niet uit,
Hij viel boven op z’n snuit,
Zijn neus bloedde als ’n rund,
’t Vliegen was ’m niet gegund.

Hij zit nu in een gesticht,
Daar krijgt hij onderricht
Over hoe weer mens te zijn,
Maar dat vindt ie niet fijn.

Op zekere, een wat sombre dag,
Vloog hij uit het raam.
Zijn vrijheid tegemoet,
Hij is nooit meer teruggezien.