Perspectiefloos

 natuurlijk draagt het leven
 stenen aan voor ons bestaan
 maar wie zegt dat ik bouwen moet

 zij stapelen zich
 vanzelf om mij heen
 geven steun en goede moed

 hun beperkingen
 gaan echter snel benauwen
 perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen

 ben dus rigoureus gaan ruimen
 de ballast heb ik weggedaan
 transparant is nu de kern van mijn bestaan