Roze brillen staan me niet
Zijn plagende ogen , ik sla de mijneverlegen neer.
zijn sensuele mond die me doet
verlangen naar een zoen en misschien
naar nog wel veel meer
En als hij me eindelijk zoent zie ik vanaf
dat moment , het leven door een roze bril
hij spreekt van liefde maar ook over
alledaagse dingen …ik denk dat ik hem hou
hij heeft een plekje in mijn hart en
in mijn leven
hete liefdesnachten beleven we samen
hij heeft me naakt gezien
en ik was bloedmooi
Oh, hij heeft wel wat , nét dat kleine beetje meer
maar roze brillen staan me niet
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.