Het ongeluk

Mevrouw van Dam had geen idee hoe
het precies was gebeurd.
Behalve dat het een afschuwelijke val
was geweest.

Haar heup en been waren zeker gebroken
en bloed sijpelde over haar gezicht.
Ze lag half in de woonkamer en half in
de kleine hal.

Wat een pijn, ze kon zich niet bewegen
langzaam verloor ze het bewustzijn.

Toen ze haar ogen weer opende wist ze
wat het betekende " sterretjes " te zien
Ze probeerde te bedenken wat ze kon
kon doen…schreeuwen misschien ?

Vlakbij wist ze de telefoon maar voor haar
onbereikbaar. Ze begon te roepen , ze begon
te schreeuwen…zou haar dochter nog even
voorbij komen ? had ze dat niet gezegd ?

Oh oh, wat een pijn en wé]ér verloor ze haar
bewustzijn...

Ze lag daar twee volle dagen…en toen ze zich
zelf bevuilde , gemeerde ze zich nog.
Af en toe als ze bij was dacht ze na over haar
leven …ze had nog zoveel te geven.

Soms zonk ze weer weg , ellendig van de pijn.

Nooit had Mevrouw van Dam gedacht te zullen
sterven , gewoon na een val in haar eigen huis.
Maar dat was wat er gebeurde toen haar dochter
haar uiteindelijk vond …een grimas om haar mond

Die pijn , dat kwam van die ondraaglijke pijn

Ze was gestorven in haar eigen fijne huisje zomaar
op de grond…de telefoon , een paar stappen bij haar
vandaan…die telefoon , ze had het toestel nog horen
overgaan

Te ver, te ver bij haar vandaan.