Wat waren we nog jong

ik had het nooit verwacht, jou terug te zien
zoveel jaren later
ons afscheid was heftig
maar ach, we waren nog zo jong

verliefd waren we minstens eens per maand
meer dan flirten en zoenen was het niet
nog allemaal onschuldig,
soms heel serieus, soms enkel een spel

met de arrogantie van de jeugd dachten we
dat het nooit voorbij zou gaan
maar jij verhuisde
en gaf me als afscheid mijn eerste liefdesverdriet

we waren zeventien, ik huilde mijn tranen om jou
en nu sta je daar ineens… zo onverwacht
de knappe, spannende en donkere jongen van toen.

de jaren gingen ook aan ons niet voorbij
beiden volwassen nu, toen slechts kinderen
met elke dag om van te genieten

wat bijzonder je weer te mogen begroeten
nu de tijd verder is gegaan
vertel me eens, wat heb je zoal gedaan?