Wie ben je, wat draag je mee en waar sta je voor? Gedichten over jezelf gaan over zelfkennis en eigenwaarde: van kwetsbare zelfportretten tot een kort gedicht voor een sterke vrouw die zich niet meer klein laat houden.
Zwemles kreeg ik in een mij vertrouwd buitenbad
Een paar kurken om je lijf en een haak om je nek
Hoe vindt je dat?
Water was nog niet verwarmd, te vaak heel erg
koud Veertien graden herinner ik mij, waarvan je
totaal niet houdt.
Een gebreid wollen zwempakje aan Het duurde
eeuwen eer dat het wat drogen deed gaan
Een tuttige badmuts op je kop Je leerde het dan
wél, dat stond voorop!
Dakoyria, 2018.
— Dakoyria
Zonder dat ik het wil
hou ik elke dag
veel in stand
wat onnodig is
Het lukt mij niet
altijd op een positieve
manier te handelen
dus voed ik het
negatieve evengoed op
Want uiteindelijk heb ik
beiden nodig om het
evenwicht te bewaren
Zondagskind
Dwalend door mijn geheugen
Kom ik wonderlijke dingen tegen,
Maar vooral veel doodgewoons,
Mijn herinneringen zijn triviaal,
Dat geldt voor ze bijna allemaal.
Alleen sommige zijn bijzonder,
Ik ervoer namelijk menig wonder,
Ontsnapte meermaals aan de dood,
Niet omdat men op me schoot,
Maar ik wonder boven wonder,
Nog niet hoefde te gaan.
Ik sloeg zonder helm op de motor
Over de kop, zonder schrammetje,
Ontweek een frontale botsing
Ternauwernood; schoot in volle
Vaart onder een vrachtauto.
En dit zijn maar enkele van vele,
Dat mijn leven mocht doorgaan,
Ja, ik ben een zondagskind!.
Zondagmorgen
zonder zorgen
slechts
wind en volle maan
achter grauw
grijs wolkendek
ik verrek depressies
verschoon illusies
en droom in amber
van lieflijk leven
dans met elfjes
in een ver vrolijk bos
ver weg van hier
met plezier
kijk ik terug…
Zondag
Mijn batterij is leeg
de week bijna voorbij
ik schakel mezelf uit
want de zondag is van mij.
Mijn favoriete boek
pak ik van de plank
en met een dekentje
plof ik op de bank.
Mijn batterij stroomt vol
een kopje thee erbij
maandag weer opgeladen
want de zondag is van mij.
Zolang ik in leven ben
zal niemand ooit weten
wat ik in mijn hart draag
wie ik tracht te zijn en
hoeveel innerlijke ballast
ik met me meedraag
zolang het kan
het slopen sleept me verder
en ik ben bang voor nooit meer
het schichten van een noodweer
flakkert me op
door flarden van vergeten tijd
maar dit is noodweer
ik strompel naar het strand
voor nog één keer
het zieden
en de wind die aan mijn haren trok
je kent het eind noch het begin
en toch,door bliksemschichten heen
wacht verder
Zolang de klok
Ik heb genoeg tijd om het doek
van mijn leven te schilderen
In alle vrijheid om kleuren
aan te brengen of te doen vervagen
Taferelen juist weg te laten of een
gevoel af te beelden
Want zolang de klok voor mij
blijft tikken heb ik wat te doen
zoek mezelf
de schuivende
schaduw
kleurt donker
naar duister
zoek mezelf
in het schijnsel
van de maan-
©gilly20170131
— Gilly
Zodra ik tijd over heb
Neem ik mezelf apart
Sluit me af voor al het geruis
in mijn omgeving en
Nodig ik alle energieën uit
waar ik heel goed mee
overweg kan
Zodra ik met mijn leven
midden in de chaos belandt
en de kakofonie van
stemmen en geluiden
mijn gedachten versnellen
en oncontroleerbaar maken
Weet ik dat ik bepaalde delen
van mijn identiteit moet uitschakelen
zodat de rust en kalmte in mij
weer terug kan keren
En dat is iets waar alleen ik voor kan zorgen
Zo verlangde verandering
Geleidelijk schud ik nu pas van me af, de negatieve
uitspraken veelvuldig ooit over mij gedaan
Beter zo heel laat dan nooit, zo heb ik prima
verstaan!
Je kunt die zien in het kader van een inmiddels lang
vergane tijd
Altijd die negativiteit, zelfs op scholen was dat een
gebruikelijk beleid.....
Het kost me momenteel zeeen van tijd om daar weer
vanaf te geraken; veel moed en energie die zelf-
afwijzing te staken
Veel leer ik dan toch wel van deze turbulente tijd:
de zelfliefde, het zelfrespect en pas dan kunnen geven,
wat heel niet spijt.
Dakoyria, 2020.
— Dakoyria
Zo nu en dan
Zo nu en dan voel ik kriebels
Ze vliegen in het rond
Zo nu en dan…
Zo nu en dan hoor ik monsters
Ze maken me bang
Zo nu en dan…
Zo nu en dan kijk je in mijn ogen
Ik tril ervan
Zo nu en dan…
Zo nu en dan wandel je langs me voorbij
Ik stort in
Zo nu en dan…
Zo nu en dan denk ik aan je
Je hoort niet in mijn gedachten
Maar alles gaat voorbij
Keert terug
Zo nu en dan…
Zo blij met mij...
Met enige verbazing bedenk ik hoe wéinig je
wel van een ander weet Mijn allerliefste hulp
die zegt dat zij me nooit vergeet.....
Ach, wat heb ik helemaal gedaan? Een fris
glaasje water uit de keukenkraan.
Een goede kennis die ik lang niet heb gezien
verhaalde van een van mij gekregen vaasje
en ik herinner me na lang nadenken, sindsdien!
Je weet soms niet hoe een ander jouw woorden
oppakt en met heel kleine attenties wordt verrast
Ik word er wat stil en ook verlegen van, ik heb best
veel liefde gemist... Heb ik tóch niet voor niets
geleefd dan?
Dakoyria, 2017.
— Dakoyria
Zo blij en dankbaar
ben ik Heer
voor alle goede
dingen
U heeft mij bevrijdt
van alle zorgen
die mij bleven
omringen
En daarom zal
ik met dank
en blijdschap
Uw lof
bezingen
U deed
wonderlijke
dingen
U maakt Uw
beloften waar
dat blijdschap
komt na veel
smarten
voor alle
oprechte
harten
AMEN
Opvallend veel mensen die hier binnenkomen, zoeken woorden voor kracht: een gedicht over een sterke vrouw, over opnieuw opstaan, over jezelf blijven terwijl iedereen wat van je vindt. Dat is geen toeval. Over jezelf schrijven is jezelf serieus nemen, en juist wie veel heeft doorstaan, heeft daar de mooiste woorden voor. De zelfportretten in deze verzameling zijn dan ook zelden ijdel; ze zijn eerlijk, gehavend en trots tegelijk.
Je vindt hier grofweg drie soorten gedichten. Kwetsbare: over twijfel, littekens en de persoon in de spiegel. Strijdbare: over grenzen stellen, doorzetten en niemand meer om toestemming vragen: de sterke-vrouwgedichten horen daarbij, vaak kort en krachtig genoeg voor een kaartje of een tegeltje. En onderzoekende: wie ben ik eigenlijk, los van rollen en verwachtingen? Wie na het lezen verder wil, kan terecht bij persoonlijke groei voor de weg vooruit, bij de gedichten over vrouwen voor meer vrouwkracht, of bij emoties en gevoelens voor de hele binnenwereld.
Niemand kan jouw verhaal schrijven behalve jij. Zet jezelf op papier en ontdek hoeveel lezers zich in jou herkennen.