Gedichten over jezelf

VRIJHEID

Zin om te fietsen
wandelen langs het water
pootje baden in de zee
lekker lui in de natuur
vogels fluiten een hoge noot
de zon die schijnt
je straalt die dag
geen afspraak geen telefoon
genieten van de zon
zittend op het terras
kijkend naar de mensen
en er niets bij denken...

— Thea Vermaas

Briesend als een leeuw
de satan vervult van haat
Bedenkt hij alles om mensen
te verslinden,vervult van
woede is zo boos en kwaad

Prooien zoekt hij als
je vast in God geloofd
Vast besloten dat je
liefde voor Hem verdoofd

Aanvallen zo geniepig
stiekem en gemeen
Het maakt je verdrietig
je hart is niet van steen

Geef kracht om door te gaan
o God help mij om die boze
aanvallen die zo op mij
afkomen te verslaan

— Petra Groeneveld

een schoon leven

Ik heb een schoon leven

Ik heb gedanst en gefeest
Iedereen wist als ik er was geweest.
Ik heb mij helemaal gegeven
Ik heb een schoon leven.

Ik heb een klein stukje van de wereld gezien
En genoot daarvan voor tien
Het geluk was mij gegeven
Ik heb een schoon leven

Ik heb bemind, gelachen en geweend
Alle emoties waren echt gemeend
Misschien heb ik niet genoeg gegeven
Ik heb een schoon leven

Ik was altijd blij en goedgezind
Bij elke geboorte van ons nieuw kind
Een geschenk dat ons werd gegeven
Ik heb een schoon leven

Ja ik heb gereisd naar vele landen
Naar zee en zon en mooie stranden
Ik heb mijn ogen goed de kost gegeven
Ik heb een schoon leven

Ik was niet arm of niet rijk,
Mijn hart was warm en ik had een goede kijk
Ik kon me helemaal geven
Ik heb een schoon leven

Ik heb mijn hart aan vele dingen kunnen geven
In weelde was het echt fijn om te leven
Vele rijmen heb ik ervan geschreven
Ik heb een goed leven

Ik heb gezongen, gelachen en gedroomd
Menig kleinkind verschoond
Blij als ik mijn emoties deelde
Misschien staat er ooit op mijn grafsteen
Hij leefde in weelde

Als ik oud mag worden en eruit zie zoals
een blad dat aan een boom verdorde en vergeelde
hoop ik dat je me herinneren zal
en je nog steeds zult zeggen
hij leefde in weelde

L G

— ludo godschalk

`t is genade God dat `k Uw kind mag zijn,
U liet mij nooit alleen in angst en pijn.
Uw hand rustte op mij keer op keer,
schonk mij vergeving dagelijks weer.

U bent mijn toekomst grote Levensvorst,
U stilde steeds mijn honger en mijn dorst.
O, Vader, U liet nimmer mij alleen,
dank U Heer, verhoorder van gebeen.

— Petra Groeneveld

'ik zou wel eens willen weten'

ik zou graag willen weten
wat het zijn me nog kan geven
voor ik verdwijn in het niets
dat niemand ziet
en dat geen geen mens
weet te beleven

— Geert Messelis

's Avonds

als ik lees in bed moet ik
telkens weer mijn ogen open doen.
Ik doe ze nu maar dicht.
Ziezo,
dat scheelt!

— Marnix

't stad

ik loop een blokje om
bij nacht
midden de stad
waar bomen groeien
met diepe wortels
om nog grond te vinden
er ligt een pak te slapen
op een bank
de ringweg huilt
als wolven
bij dag en nacht
loop de slaap opnieuw te vinden
in straten met gedoofde ramen
een andere late ziel
kiest voor de overkant
je zal alleen verdwalen
in de late straten
van de vroege stad
ik wou dat ik de slaap kon vinden
als een vroegere beminde
die je tegen 't lijf loopt
midden ' t stad

— Geert Messelis

‘Goed’ dichten...

Mensen vragen hoe ik zo ‘goed’ gedichten kan maken, hoe ik hun met mijn gedichten kan raken? Het antwoord is: Schrijf uit je hart, ik zal het even uitleggen want het klinkt misschien een beetje verward. Als ik een gedicht schrijf, schrijf ik uit mijn gevoel, ik schrijf op wat ik bedoel. Wat er speelt in mijn lichaam probeer ik dan te omschrijven, dan kan ik even alleen bij mijn gedichten blijven. Even weg van alles om me heen, want soms voelt dat ook wel fijn, even alleen. Ik schrijf mijn emotie op en andere mensen lezen het, sommige zeggen dat ik hun met mijn poëzie red, maar het enigste wat ik doe is schrijven en het met jullie delen, maar het is fijn om te horen dat ik een ‘goede’ rol in jullie leven kan spelen.

— Fleur

"ik ken alleen mezelve niet"

het mist heel diep
vanbinnen
liggen
gedachtenloze wensen
geen licht mist
aan de horizon
dwalen
door nooit geleefde
verhalen
gedoofd
in kanalen
met dichtgevroren
sluizen
"mais ou sont les neiges d'antan

— Geert Messelis

"Ik"

Het is bizar en moeilijk te omschrijven;
je vraagt je af of dit gevoel zal blijven?
Ik zit vast en wil vrij
terug een gevoel van "ik" en blij.
Zelf weer leven
een beetje krijgen en ook geven.
Verloren ben ik op het moment,
fysiek oké, mentaal niet gezond.
Ik moet op zoek naar mijn 'ik',
nu heb ik het gevoel dat ik stik.

— fogske

"Lopende" lening

Mijn huwelijk was een marathon,
een marathon zonder einde.
Vroeger liep ik samen,
maar dat schoot niet op.
De weg werd alleen maar
langer en langer.
Toen moest ik alleen,....
maar nu wil ik sneller.
Ik ren me kapot,
wind mee en wind tegen.
Maar de finish komt in zicht,
binnenkort ga ik over de streep.
Dan gaat de vlag uit,
Ik hoop op applaus !!

Mim #

— Mim

[ Als kind voelde ik ]

Als kind voelde ik:

er zit een geheim in mij --

Voor heel de wereld.

— Zyw Zywa

[ Ben ik als vriendin ]

Ben ik als vriendin,

als minnares, als chauffeur --

zo goed als ik denk?

— Zyw Zywa

[ Ben ik soms van glas ]

Ben ik soms van glas?

Is mijn innerlijk te zien --

en onbereikbaar?

— Zyw Zywa

[ Het licht verandert ]

Het licht verandert,

mijn gezicht verandert mee --

Lijk ik op mezelf?

— Zyw Zywa