geen soort van mij is anders
vermalen doelen, onuitwisbaar
miskent en toch eenvoudigweg
te herleiden naar de noemer
van het bestaan
beelden doen er niet meer toe
het aangezicht is majestueus
liefde bloedt niet
in open wonden
verder dan mijzelf kan ik niet gaan
ik peil mijn eigen diepte
strooi geen strooisels zonder doel
maar raap graag het miskende
nooit voor niets
toch altijd gratis
schrijdt de dag voorbij
ik kan slechts dankbaar zijn
Gedichten over jezelf – pagina 57
Ik verscheep mijn hart
vaar met mast en zeil
door woeste zeeën
ik ben een banneling
in deze gerezen tijd
doorklieft verga ik vol
van pijn en zielendorst;
het anker is verroest tot
aan de jaren waar boeg en
steven mij de wind
en knopen geven
maar het varen
herbergt geen doel
waar het roer zich
ook naar went;
het liefst althans
in woorden tot mijn spijt
is het mijn beeld dat telkens
door het water glijdt
Onzichtbare buren
Nu de lage mist de sprekende
morgen verlaat en de klimop
als een bejaarde man zijn
laatste haren kamt
glinsteren de knoppen van de
gesnoeide perenboom
als koeienogen in een slagerij
de buren zijn onzichtbaar
er druipt slechts wat condens
aan hun badkamerraam, misschien
hebben ze mij vanmorgen
al in mijn blootje zien staan
Modelleren in het duister
hoe gedegen is mijn trots
telkens wanneer het streven
me laat dolen in de duisternis
vol raadsels, raadsels waar mijn hart
van overslaat en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede
aan elke zin die ik trachtte te schrijven
maar boven alles staat mijn engel, al zijn
de vleugels van inkt en haar verschijning
te naakt om te aanschouwen
Deze dans
Als een wals is
deze schone ochtend
op me neer gestreken
doch het plaatsen
van mijn voeten is
in tijd gebleven
Ontwakend
Spetterend
tastend
gierend
ontwaakt door sirenes
zoek ik de rust
dieper in de nacht
zo dans ik de slaap in
en uit
fluit de maag
tijd voor ontbijt
Creatie
Waar ik teken
schaduwen
in licht herken
speelt mijn kind
met mij
Roze Onyx
Echt
ik zag je
was verkocht
zocht naar jouw
ware naam
en niemand
in dit kikkerland
had zoveel verstand
dat zij dit zag
Tot de importeur
de kleur voorbij
zei:
“Het is Onyx”
~
Nu draag ik haar
met gratie
groot
bombastisch
vrouwelijk
met aardse punten
op haar rug
en buik
~
Zenuwen
het gevoel
waar ik op doel
zit vast
rond mijn navel
hou je snavel
is niet genoeg
zo vroeg
in de morgen
zorgen om niets
of oeroude pijn
van het oordeel
dat een overheid
velt
uitgeteld
op de brandstapel
onsterfelijk
in het zicht en toch…
die resonantie
Zelfportret
Voorbewerkte foto’s
getekend door regen
lichtschaduwen
door zon uit duister
nabewerkt met spel
humor en passie
zo wassie niet bedoeld
maar evengoed
fantastisch
dit zelfportret
Loom
Zo traag
na een aardappel
vis bachenaal
zo willen zij
helemaal
zonder mij vrij
genieten
van de avond
gezond
lang
lui
lekker
Zondagmorgen
zonder zorgen
slechts
wind en volle maan
achter grauw
grijs wolkendek
ik verrek depressies
verschoon illusies
en droom in amber
van lieflijk leven
dans met elfjes
in een ver vrolijk bos
ver weg van hier
met plezier
kijk ik terug…
Bereikbaarheid
Waar een computer specialist
beslist dat nieuwe installatie
noodzaak en wenselijk is
Daar wacht een vrouw geduldig
op het moment dat na dagen
alles werkt en zij gesterkt
met nieuwe kracht
weer zonder wachtijd
langs de toetsen
en het scherm glijdt…
Ontheemd
onthaast
verdwaasd
kijk ik naar het grijs
op mijn beeldscherm
verslaving verglijdt
in het niets
iets lacht deze dag
in zijn vuistje
de stile
mevrouw
Moedeloos
Hopeloos
moedeloos
weer een leuke baan
met veel te veel
reacties
de actie zwijgt
vragen vormen
een vrij verdrag
zonder hoop
op
ja op wat?
…