Van top gekelderd
onopgehelderd
Hoe is het mogelijk
van nr 11 naar nul
Ik heb geen flauw benul
Gedichten over jezelf – pagina 2
Wonderen
(Opgedragen aan C.)
Er stond een engel voor mijn deur,
De vleugels had ze thuisgelaten,
Zegt tot mij bij koorbegeleiding,
Ik breng u d'zegen van hogerhand.
Ik geloofde niet in wonderen,
Sta met beide voeten op de grond,
Ben dus niet van verbazing van
M’n stoel gevallen, overigens ik stond.
Sindsdien is die engel niet meer
Van mijn zij geweken,
Muurvast genageld op m’n schouder.
De wonderen ik sindsdien ervoer,
Zijn niet op één hand te tellen,
Engelen geloven in mijn wonderen.
Bevrijding
Wat is echt? Ik ben echt
de man die ik met open ogen
in de spiegel zie, ontdaan
van zieligheid
en, wat er ook gebeurt
ik ben nu vrij, mama
mooier dan de man
die jij wilde zien, die ik was
omdat alles dan gemakkelijker leek
maar die nar ben ik niet
meer, ik begin opnieuw
desnoods zonder jou
Je hoeft niet te huilen
ik wil niet meer
dat ik nooit geboren was
ik ben nu vrij, mama
ik ben niet in de hel
ik draag mijn leven op
aan hoe ik gemaakt ben
hoe moeilijk dat ook is, ongeacht
hoe het verdergaat
— Zyw Zywa
Zie mij
In de mensa luisterde ik
naar de gesprekken aan tafel
Een van de studenten stelde me vragen
en hij vroeg me mee
Ik ging mee, ik wilde
een beslissing, een relatie
voor de rest van mijn leven
Als voorschot wende ik
aan zijn gezelschap
Af en toe lichtte ik een slip
van mijn gedachten op
en nog steeds probeer ik hem
duidelijk te maken wie ik ben
terwijl hij mij liever zou zien
zoals hij me heeft bedacht
dus blijf ik mij oefenen
om sterker te worden
dan zijn weerstand
— Zyw Zywa
[ Wie je bent, weet je ]
Wie je bent, weet je
pas wanneer je talenten --
uit hun ei breken.
— Zyw Zywa
Artritis
Artritis is mijn reisgezel , R.A is in mijn leven.
Mensen vragen hoe verwerk je dat.
Heb je een hoge pijngrens, ben je een optimist,
respect jij doet het goed .
Er zijn er maar weinigen die echt weten,
het is gewoon omdat ik van het leven houd ,
dat het wel moet.
L.G
Mijn fantasie van mezelf
Ik heb het geprobeerd:
spiegels zijn onbruikbaar
Ze geven een spiegelbeeld
niet mijn gezicht
zoals iedereen het ziet
Alleen op foto's, dichtbij
en terloops genomen
kan ik zien wie ik ben
maar het meest herken ik
mijzelf in slechte kiekjes
halfscherp in gelig licht
als een waarheidsfilter
dat uit momentopnamen
een bestendig portret maakt
Thuis zeggen ze dat ik
wel een beetje op nonna lijk
— Zyw Zywa
Mijn zoon
Mijn reeds al lang volwassen zoon,
Is volgens zijn zeggen door zijn vader,
Ik dus, veel te streng opgevoed.
Ik was dan ook zeer aangenaam verrast,
Toen hij mij vergastte op een reeks
Complimenten ter gelegenheid
Van mijn zoveelste verjaardag:
Papa, jij bent mijn voorbeeld van
Kracht, warmte, en wijsheid,
Ondanks je al gevorderde leeftijd
Nog altijd jong genoeg om
Nieuwe avonturen te beleven.
Papa bedankt voor alles dat jij
Mij hebt geleerd, voor je humor,
En je eindeloze liefde voor mij.
Ik wil met jou ’n stedentrip maken,
Om samen nieuwe herinneringen
Te maken om nooit meer te vergeten.
Van zo’n zoon móet je toch houden!
Maar ook moet ik mijn vrouw danken,
Want het was vooral zij, die hem
Heeft gevormd tot de man hij nu is!
Extra tijd
Ik leef al meer dan ’n decennium
in d’extra tijd die mij is gegund,
Door mijn levensstijl of sociaal milieu,
Is gekocht of cadeau gekregen.
Alleen helaas was mijn levenspartner,
Met ongeveer gelijke premisse,
Geen extra tijd gegund,
Wijl het DNA erg ongelijk is verdeeld.
Ik mag nog van het leven snoepen,
Ervan genieten dag voor dag,
Wijl ’t delen met haar mij is onthouden.
Mijn partner en ook vader ontbeerden,
Krijg ik in m’n schoot geworpen,
Weet niet of ik nu blij moet zijn of niet.
Mijn gezicht, ’t gezicht van mij,
Is het gezicht ik wil laten zien,
Ik wil jij dat gezicht van mij ziet,
Hoop ’t gezicht, dat jij ziet,
Zult zien als mijn gezicht.
Maar soms, heel soms,
Is mijn gezicht, geen gezicht,
Ik ben dan liefst niet zichtbaar,
Blijf dan liever ongezien.
Ik is wij
Ik vergeet mezelf, alles
is ook mij, ik ben -
een van de tallozen, levend
van goede afloop naar goede afloop
in onwetendheid heel even happy -
nog geen end waar ik blij mee was
De Kracht bruist en ebt
elke seconde in en uit mij -
het drama van ik is wij
dus ook jij en zij
en weer mezelf
en het drama
vergeten
binnen het membraan
van mijn vliesdunne bewustzijn
— Zyw Zywa
Levensblijheid
Ik wandel al lang door 't leven
Langs mijn levenspad,
Over heuvels en dalen,
Genietend van al ’k heb gehad.
Als heuvels voor mij te hoog zijn,
Loop ik gewoon ’n eindje om,
Ontmoet soms moois onverwacht,
’k Op onbekende plekjes kom.
Zo blijf ik genieten van het zijn,
Elke dag weer opnieuw,
Blijkt ’t zijn nog steeds fijn te zijn.
Neen, klagen hoef ik gelukkig niet,
Ben blij om er nog te zijn.
Bij verdriet hoort fijne herinnering.
Ik ben wie ik ben
Ik ben ik
Ik ben niet volmaakt
ik ben niet perfect
maar zo ben ik
ik weet wie ik ben
en ik weet wat ik wil
soms ben ik een prater
soms ben ik heel stil
om mij te leren kennen
moet je dit kunnen leren
ik ben wie ik ben
zo moet je mij accepteren
— Kaylee
Het Kleine meisje in jezelf
MIJ, het kleine meisje in jezelf
Ik zie jou, ik zie je staan, ik ken je zo goed, maar toch ook weer niet.
Het lijkt alsof ik nu pas kennis met je maak, maar al 41 jaar ben jij mij.
Ik pak je vast en omhels je, ik reik jou de hand, en zie hoe je de mijne vastpakt.
Ik voel een gevoel van liefde door mij heen stromen, die liefde wil ik sturen richting jou, het lukt niet, het blokt, het blijft bij mij.
Nog een keer pak ik je vast, ik troost jou, ik begrijp jou, ik wil je de liefde geven die je denk ik nog nooit gevoeld hebt.
Ik wil je beschermen tegen deze boze mensenwereld, ik wil je vertellen wie je echt bent.
Ik wil je beschermen tegen al het negatieve, ik wil je raad geven, vertellen hoe je de dingen tot je moet nemen en het mooiste uit je jaren moet halen.
Ik wil je vertellen waar je nu bent, je zeggen alles komt goed!
Ik wil je laten voelen wat liefde is en tegen jou zeggen: je bent niet alleen.
Dat gevoel wat dat mij brengt is onbetaalbaar!
Na dit alles weet je wat liefde is en besef je, ik hou van MIJ!
— Kaylee
Wat een jaar
365 dagen zijn gevlogen
Zo trots als een pauw
Heb mezelf altijd al gemogen
Veel gelachen en beleefd
Veel gebeurd en veel gedaan
Veel pijn gekend
Maar ook dat kon ik aan
Veel gehuild
En me rot gevoeld
Veel getwijfeld
En daardoor soms gehersenspoeld
Veel neppe mensen ontmoet
Maar ook die zijn uit mijn leven voortaan
Net als licht en donker
Zonder het knopje uit een aan
Je kan de tijd niet stoppen
Het leven gaat gewoon door
Sta maar eens in mijn schoenen
Het was niet altijd even makkelijk hoor
Dierbaren verloren
Nooit meer terug gezien
Vele tegenslagen gekent
Maar maakte mij sterker bovendien
Niet meer te breken
Zoals vele dachten misschien
Ook prachtige mensen ontmoet
Waaruit mooie vriendschappen zijn ontstaan
Ik ben blij
Dat er nog echte mensen bestaan
Dankbaar voor al het leed en de liefde
Het heeft mij weer veder gebracht
Alweer een stapje dichter bij
De persoon die in mij op mij wacht
Want geluk ga ik vinden
Met juiste mensen om mij heen
Vriendschappen die mij loyaliteit verdienen
Maar het begint bij mij alleen
Ik ken mijn geschiedenis
Zoals niemand die Kent
Heb jou mening niet nodig
Geef mezelf al het compliment
Want sta sterk in mijn schoenen
En zou voor geen goud willen ruilen
Want mijn gevoel zegt me
Dat ik in jouw schoenen zou huilen!
— Mandy