Wie ben je, wat draag je mee en waar sta je voor? Gedichten over jezelf gaan over zelfkennis en eigenwaarde: van kwetsbare zelfportretten tot een kort gedicht voor een sterke vrouw die zich niet meer klein laat houden.
Wat houd ik mezelf toch voor de gek.
Alsof een andere woonplaats mij doet
veranderen! Ik blijf heus wel die ik ben,
hooguit wat scherpe randjes die reden
zijn om elders eens een kijkje te nemen.
Wie weet brengt het me om eens voor
het vaderland wég wandelen te gaan?
dat al is iemand oud en grijs
Kan moeilijk lopen
maar de meeste zijn verstandig en wijs
Maak iemand niet monddood
door iets ongevraagd voor de ander
met woorden in te vullen
het is niet beleefd de ander
is echt wel instaat om iets te onthullen
Al ben ik vijf en tachtig
mijn hersens zijn kraakhelder
en ben Goddank nog machtig
en niet wazig onhelder
Het is niet beleefd
bovendien voel ik mij onmachtig
Al kan ik slecht lopen
aan een oog blind het ander slechtziend
Geestelijk ben ik sterk
en zeer krachtig
Op de splitsing van twee wegen, een keuzemoment.
Doe ik verder langzaam maar zeker of stopt het hier.
Verder , soms gehinderd door mijn tekorten, alleen zichtbaar in mijn bloed.
soms nemen ze de boventoon, alleen voor mij is dat gewoon.
Mijn dagen hebben minder uren, ik maak tijd voor belangrijke dingen die ik al mijn aandacht nog wil geven.
Ik kies voor die knuffel zonder woorden, dat geeft steeds een mooi moment in ieders leven.
L.G
Worth is not in the doing
It is in the being that is me
It is not in what I do
But how I do it, you see
I can put love into something simple
I can leave a message of peace
It isn't because of the limits
That I stop being and that I freeze
I know what is important to me
And I put it in all that I do
Whether it is in typing this poem
Or yet another visit to the loo
I can express myself in words
Or in the thoughts of my mind
Truly we all are worthy
We are all one of a kind
We can not see our thoughts
But we sure feel the energy range
My thoughts can be elevating
And that too can bring change
The atmosphere of the world
Can use some sparkling delight
And I can contribute
Even though I may be out of sight
Like a great speaker once said
be brave and believe in your worth
The door of the cage is open
We are not a caged bird.
For sure we may be limited
in what we are able to do
But not in what we put in it
That matters for me and for you
So thank you for being you
in every aspect of the way
And may we always feel valued
Because worthy we will stay
Buiten loop ik mee in de drumband
van de wereld en sla ik op de trom
Binnen stal ik mijn werk uit
in een schitterend Mijseum
Ik mag best een vergeelde voetnoot
zijn, ergens in kleine letters
onder de streep van de tijd
een dode naam zijn
in de stamboom van miljarden
als mijn werk maar blijft
het niet wordt gedumpt en
vervangen door vervalsingen
of weggedrukt door een epigoon
die zijn naam op de gevel zet
en mij alleen bij oude kenners nog
wel eens noemt, alsof ik een mindere
een voorloper, ben in zijn collectie
in zijn geweldige Mijseum
Ik denk altijd dat ik zal veranderen,
maar dat gebeurt nooit, ik blijf ik
en ik haat het allemaal, mijn onzekerheid, mijn uitstraling, mijn problemen
ik haat het, ik haat dat ik het haat om mezelf te zijn
ik haat het, dat ik nooit ga zijn wie ik wil zijn
ik haat het, dat ik nooit ben wie ik ben, maar tegelijkertijd ben wie ik ben
ik haat het, dat ik iemand wil zijn, die ik niet ben, maar wou dat ik was
maar dat zal ik nooit zijn want, ik blijf ik
ik veranderd niet in jij, hij of zij
ik blijf mezelf, en ik haat mezelf
Dwalend door mijn geheugen
Kom ik wonderlijke dingen tegen,
Maar vooral veel doodgewoons,
Mijn herinneringen zijn triviaal,
Dat geldt voor ze bijna allemaal.
Alleen sommige zijn bijzonder,
Ik ervoer namelijk menig wonder,
Ontsnapte meermaals aan de dood,
Niet omdat men op me schoot,
Maar ik wonder boven wonder,
Nog niet hoefde te gaan.
Ik sloeg zonder helm op de motor
Over de kop, zonder schrammetje,
Ontweek een frontale botsing
Ternauwernood; schoot in volle
Vaart onder een vrachtauto.
En dit zijn maar enkele van vele,
Dat mijn leven mocht doorgaan,
Ja, ik ben een zondagskind!.
Hoe ouder je wordt,
Hoe meer herinneringen,
Zowel mooie en fijne,
Als nare, die je liever vergeet.
Ik prijs mij daarom gelukkig,
Nu ik op jaren ben,
Dat ik begenadigd ben
Met vooral mooie en fijne!
In mijn gedichtjes
Probeer ik daarom vooral
Die te laten spreken,
Om de lezers te laten delen.
Een droom komt uit,
maagdelijk papier is niet te verkopen, ongeschreven regel blijf opgetogen,
het voorwoord is eruit.
Mijn geheugen heb ik kunnen legen,
privacy heb ik zelf geschonden, mijn ziel ligt bloot onomwonden,
context is soms verzwegen
Creativiteit laat alles vloeien,
letters worden woorden, woorden worden zinnen, zinnen worden alinea’s, alinea’s worden hoofdstukken, hoofdstukken maken het compleet,
wat zal de lezer boeien.
Is mijn boek de moeite waard,
zoveel van mij, met een vleugje fantasie erbij,
mijn verleden wordt niet gespaard.
Ieder woord voelt fijn,
het waarom blijft onbeantwoord, alleen ik heb mij daaraan gestoord,
iedereen mag er zijn.
Het licht verandert,
mijn gezicht verandert mee --
Lijk ik op mezelf?
Ik ben die ik ben,
Ik ben die ik wil zijn,
Ik zou geen ander willen zijn,
Gelukkig ik alleen mezelf kan zijn.
de satan vervult van haat
Bedenkt hij alles om mensen
te verslinden,vervult van
woede is zo boos en kwaad
Prooien zoekt hij als
je vast in God geloofd
Vast besloten dat je
liefde voor Hem verdoofd
Aanvallen zo geniepig
stiekem en gemeen
Het maakt je verdrietig
je hart is niet van steen
Geef kracht om door te gaan
o God help mij om die boze
aanvallen die zo op mij
afkomen te verslaan
Leven in een crisissituatie
Is niet op te lossen met redenatie
Ontstaan door mijn eigen zijn
Ontstaan door het samenzijn
Mijn vuur bijna gedoofd
Dit had ik nooit geloofd
Niet in verbinding leven op grote snelheid
Dan raak je elkaar onderweg kwijt
Het is geen gegeven van niet willen
Maar een leven zonder connectie is leven met grillen
Grillen van de een of de ander is niet het punt
De vraag is of je de ander dat stukje jou nog gunt
Krijg je nog voldoende om zelf te blijven geven
Of leidt je ondertussen ieder een eigen leven
Ik ben de liefde al maanden kwijt
Slecht slapen, twijfel en onzekerheid
Ik doe ook dit mezelf aan
Bepaal niet zelf welke weg ik zelf moet gaan
Om mijn geluk weer te voelen en weer te stralen
En niet mijn geluk door een ander te laten bepalen
Is keuzes maken de weg om te gaan
En niets in de weg van mijn geluk te hebben staan
Mijn eigen weg
Opvallend veel mensen die hier binnenkomen, zoeken woorden voor kracht: een gedicht over een sterke vrouw, over opnieuw opstaan, over jezelf blijven terwijl iedereen wat van je vindt. Dat is geen toeval. Over jezelf schrijven is jezelf serieus nemen, en juist wie veel heeft doorstaan, heeft daar de mooiste woorden voor. De zelfportretten in deze verzameling zijn dan ook zelden ijdel; ze zijn eerlijk, gehavend en trots tegelijk.
Je vindt hier grofweg drie soorten gedichten. Kwetsbare: over twijfel, littekens en de persoon in de spiegel. Strijdbare: over grenzen stellen, doorzetten en niemand meer om toestemming vragen: de sterke-vrouwgedichten horen daarbij, vaak kort en krachtig genoeg voor een kaartje of een tegeltje. En onderzoekende: wie ben ik eigenlijk, los van rollen en verwachtingen? Wie na het lezen verder wil, kan terecht bij persoonlijke groei voor de weg vooruit, bij de gedichten over vrouwen voor meer vrouwkracht, of bij emoties en gevoelens voor de hele binnenwereld.
Niemand kan jouw verhaal schrijven behalve jij. Zet jezelf op papier en ontdek hoeveel lezers zich in jou herkennen.
