Je ouders vormden je nog voor je het wist. Deze gedichten over ouders geven woorden aan die eerste band: dankbaarheid voor een vader of moeder, herinneringen aan thuis, en alles wat je pas later leert waarderen.
Je zou net moeten dankbaar zijn dat je ouders nog samen zijn.
Dat is wat ze ons zeggen.
Maar is dat wel zo?
Iedere dag hun geruzie moeten aanhoren.
Hun gekibbel en gesnauw naar elkaar.
Hun beide horen zeggen hoe ze beter af zouden zijn zonder elkaar.
Wetende dat enkel wij hun bij elkaar houden.
Wij de lijm zijn van ons gezin.
Als wij er niet waren, waren ze al lang uit elkaar.
Waren ze gelukkiger zonder elkaar.
Ik zie de pijn in mama’s ogen omdat ze zijn liefde mist.
Ik hoor de pijn in haar stem als hij weer is naar haar schreeuwt.
Ik voel de zware stilte die in ons huis hangt,
Alsof zelfs de muren bang zijn voor wat volgt.
Mama die doet alsof het haar allemaal niet raakt.
Maar ik zie hoe ze haar tranen wegveegt
Wanneer ze denkt dat niemand kijkt.
Ze zeggen dat een gezin compleet moet blijven.
Dat liefde volhouden is.
Maar dit is allang geen liefde meer.
En wat met de kinderen die langzaam breken
Tussen twee mensen die elkaar allang kwijt zijn.
Wat met het bovenaan de trap zitten en luisteren
Met de vraag of het deze keer nog erger wordt.
Of dit dan de avond wordt waarop er één iemand vertrekt.
Misschien is samen blijven niet hetzelfde als gelukkig samen zijn.
Misschien zouden we net dankbaar moeten zijn
Voor ouders die durven loslaten
Voor ze elkaar volledig kapotmaken.
Ik voel mij heel erg klein.
En heel erg machteloos.
Ik zie bij jou de pijn.
En dat verdien jij niet.
Sinds een aantal jaar is alles veranderd.
Jou leven totaal anders.
Je stond in de bloei.
Tot dat je ziek werd.
Ik voel mij heel erg klein.
Had het anders willen zien.
Ik had je nog nodig.
Had nog veel willen leren.
Mijn leven totaal anders.
Ik moest het zonder je doen.
Alles zelf ontdekken.
Geen hulp van omstanders.
Ik voel mij machteloos.
Wil je graag helpen.
Maar kan je niet genezen.
En zou altijd zo blijven.
Dagen met verschil.
Ene moment ben je vrolijk.
Andere moment ben je stil.
Wat de rest denkt is onbelangrijk.
Ik zal er voor je zijn.
Vergeet dat niet.
Ook al voel ik de pijn.
En zie het graag anders.
Ik zal je niet laten vallen.
Ik voel mij heel erg klein.
Maar je zit altijd in mijn brein.
De gedachte dat jij er misschien nooit meer zal zijn.
Nooit meer lachen,
Nooit meer discussiëren.
Het doet me pijn.
De gedachte dat je er ooit niet meer zal zijn.
De tijd—
Ik gebruik die nu om met je te zijn,
Maar toch, diep van binnen, weet ik:
Op de dag dat jij er niet meer bent,
Zal niets ooit meer hetzelfde zijn.
Een gedicht voor je ouders zegt vaak wat er in het dagelijks leven onuitgesproken blijft: dank voor de zorg, het geduld, de jaren die ze in je staken. Sommige verzen zijn bedoeld als cadeau bij een verjaardag of zomaar, andere kijken terug op het ouderlijk huis en wie je vader en moeder voor je waren. De toon reikt van luchtig en dankbaar tot ontroerend. Juist omdat we onze ouders zoveel te danken hebben, komen de mooiste woorden vaak pas als je ze zelf opschrijft. Een eigen gedicht raakt dan dieper dan het mooiste gekochte kaartje.
Gaat het om verlies, dan vind je passende woorden bij het overlijden van een ouder. Voor de bredere band zijn er de familiegedichten, en voor de generatie erboven verzen over opa en oma. Ook deze gedichten zijn eigen werk van de leden.
Schreef je iets voor je vader of moeder? Plaats je gedicht en geef een ander de woorden om dank je wel te zeggen.
Even inloggen
Like en bewaar gedichten, volg dichters — met een gratis account. Reageren komt eraan.