Voorouders

Wicky Steevensz

Wie was toch die vrouw
wier foto zoveel jaar
staat op de schouw;
haar mooi gelaat omlijst door opgestoken haar.

Allicht is mij bekend
dat zij mijn grootmoeder is;
dat ik haar nooit heb gekend
ervaar ik als een gemis.

Graag zou ik met haar spreken;
middels talloze vragen
haar eeuwig zwijgen willen doorbreken.

Het een en ander blijft aan mij knagen:
de man voor wie zij koos,
een knappe verschijning,
was tamelijk bandeloos.

Voor haar geen trouwring,
wel vijf kinderen;
daarnaast verwekte hij hen niet alleen bij haar,
doch dat scheen hem niet te hinderen:
met meerdere vrouwen vormde hij een paar.

Wie was deze vrouw
die van mijn grootvader hield,
ook al was hij haar ontrouw,
waardoor werd zij bezield?

Ten leste vraag ik mij af:waarin lijk ik op haar?

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »

Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken

Over dit gedicht 

Geplaatst op: 08-03-2015

Beoordeel dit gedicht nu

Over deze dichter

Wicky Steevensz (Actief sinds: 02-03-2015)

Auteursrechten

Op dit gedicht ‘Voorouders’ van Wicky Steevensz zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.