Mantel van de schemering
De schemering omarmt de avond,
die stil haar donkere mantel
over de schouder laat glijden
Uit eerbied speldt de nacht
kleine sterren op haar kleding
Terwijl de stille uren verstrijken,
knoopt de nacht haar kraag dicht,
wordt haar gewaad steeds grijzer
Aan de rand van de ochtend
dooft het vonken van de sterren
Ze dwarrelen naar de bosgrond
en lossen op in de vroegwind
Over dit gedicht
Geplaatst op: 05-04-2026
Over deze dichter
Paul Duyvesteyn (Actief sinds: 11-03-2017)
© Op dit gedicht 'Mantel van de schemering ' van Paul Duyvesteyn zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.