Mijn Woud

Gary Oeyen

Dit woud heeft geen geheimen
Die stam kent mijn rug — nog altijd recht
Een laaghangende tak — zie mijn armen
Tussen die varens was ik onzichtbaar

Dit woud ken ik op mijn duimpje
Dat pad slingert zich een weg
Die voetstappen zijn mij voorgegaan
Hier wordt de horizon ingebeeld

Dit woud is mijn thuis
Groen ritselde verhalen
Blauw keek van boven toe
Licht was mijn metgezel

In dit woud en nergens anders
Wil ik gevonden worden
Als de tijd op mijn schouders klopt
En mijn hart gebaart van mee te gaan