Wilde gratie
Vanochtend nogzag ik haar staan
rank en onweerstaanbaar
kwetsbaar en eigenwijs tegelijk
dapper in haar toevalligheid
Met haar outfit van purper
bevindt ze zich graag tussen
twee werelden, voelt zich thuis
in deze versteende stad
Gratieus en ook wild kan ze zijn
vol zoetigheid voor hen die haar
komen bezoeken
ook al oogt ze teer en delicaat
ze staat stevig en geaard
Blijf je nog even in de buurt?
ik zal in de winter aan je denken
Campanula rapunculus
mijn akkerklokje
Valentijn — dichters.nl/natuur/14880615-wilde-gratie/