tuinlied

Tussen borders in groen en gouden glans,
waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans,
daar ligt een tuin in volle pracht,
die al het wintergrijs vergeten doet

Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt,
waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft,
klimt het groen omhoog, omlaag, opzij,
een symfonie van bladeren, wild en vrij.

Het gazon ligt glad als smaragd gestreken,
omzoomd door bloemen in allerlei kleuren,
geel licht dat danst op blad en bloem,
alsof de zon zelf kiest voor deze pracht.

Daar staat de pergola met druivenrank,
een houten kroon, gegroeid langs elke plank,
waaronder stil rieten stoelen wachten,
op wie even rusten en genieten wil.

En kijk, daar prijkt de allium paars en trots,
tussen varens, struiken en hosta's,
een tuintafel draagt de bloemen in een pot,
terwijl de avond valt, zo zacht en plots.

Dit is geen tuin, dit is een lied,
waarin elk plantje zijn stem verheft en biedt,
aan de tuinier die hier scheppen mag,
een paradijs dat groeit met elke dag.