dood kroost

 als in het najaar een blad van de boom valt
 en het lijkt alsof elk blaadje voor de grond ligt
 de door de wind bewogen takken proberen
 de laatste vallende blaadjes op te vangen
 de bomen vanaf grote hoogte
 op hun dode kinderen neerzien
 voel ik mij alles behalve bedroefd
 omdat ik weet dat dra het nieuwe kroost
 uit de knoppen zal ontspringen
 maar eer het zover is
 schop ik vrolijk fluitend
 het gebladerte voor me uit