Het weer

Ze werden allebei geboren
Met het ochtendgloren
En alsof het geluk niet op kon
Scheen de hele dag de zon

Ook ons leven zag er zonnig uit
Na de geboorte van weer een spruit
Het valt me op elke keer
Ons leven is als het weer

De eerste jaren kabbelden voort
soms door een buitje verstoord
Later woei er wat mee wind
Er kwamen stortbuien van ieder kind

De depressies trokken zich terug
De olifant werd een mug
De zon brak weer door
Straalde als nooit te voor

De natte sneeuw kwam eraan
De novemberstorm maakte baan
Nevel en mist
Weg met die kist

Bliksem en donder slaan in
Weggevaagd gelukkig gezin
Een orkaan van gevoelens barst los
Een tsunami daar in dat grote bos

Toen kwam er een zondvloed
van tranen als groet
aan ons kind
Meegenomen door de wind

De zon kan schijnen wat hij wil
vanbinnen blijft het kil
en de tranen van verdriet
drogen door de wind ook niet