H. O. B.
Het onweer barst los,
de angst voor water,
stroomuitval,
dag, nacht,
onzekerheid
voor wat bestaat.
Natuurgedichten
Een gedicht over de natuur begint vaak buiten: een ochtendmist boven de wei, een merel die de dag opent, licht dat door bladeren valt. Hier lees je duizenden natuurgedichten van dichters die dat moment niet voorbij lieten gaan.
Zandreiziger
Een wind volgezogen met zand
jaagt over de kale vlakte
en sleept nog meer stof met zich mee
Bij de oceaan
wentelt hij rond,
vastbesloten zijn lading te bewaren
Dan steekt hij over naar een ver land
en strooit, bijna uitgelaten, zijn inhoud
over auto's en huizen,
tot hij tot rust komt tegen een hoge
berg
De berg vangt de reiziger op,
blij dat hij eindelijk stilvalt
Maar de wind luistert gespannen
naar een trilling diep in de lucht
Sluimerbloem
Voor het eerst zag de waterranonkel zichzelf
in de heldere, blauwglanzende hemel
Een vreemde tussen haar medebloemen,
nog onbewust van de zachte kracht
waarmee zij nieuw leven wekt
De schaduw van haar lange, dunne stelen
lag als een strak draadwerk over het oppervlak
Bij een rimpeling in het nat
vergrijsde kort haar felle witheid
Een rilling trok door bloem en steel,
heel even raakte het vocht haar aan
Ze sloot haar bloem niet
tegen de naderende, milde duisternis
De volgende ochtend wilde ze weer fris en wit deinen,
maar zware druppels drukten haar omlaag in een diepe slaap
De eerste lichtstralen bereikten haar niet,
ze bleef gevangen in een gekrompen witheid
ZOMERSE GRIL
Bij de school Warmonderhof
gedijen het vee
koren en groente
weldoorvoed dankzij
verspreide stalmest
en vergane planten
aan de aarde toevertrouwd
velden en akkers
genieten van gulle regen
maar kampen daarna
met tergende hitte
aren en gewassen
verlangen meer water
dieren aanbidden de schaduw
de zon vol kwelling
maakt plaats voor zoele nacht
sterrengroepen en planeten
laten hun milde stralen
op de dankbare grond neer
tot verrijking van
al wat hier leeft en groeit.
Dorst
Omdat de regen is uitgeput
heeft het zand
de weg gezocht
naar een andere vlakte
Aan de mond van een oceaan
om te drinken van zout
en op te zwellen
Maar het water
trok zich terug
weg van al het zand
dat voortdurend zijn adem dronk
Ver weg
voorbij de steenhopen
ligt nog zand
dat geen weet heeft van water,
nooit regen heeft omarmd
of van wereldzeeën
heeft gehoord
de nacht kust de dag wakker
de nacht kust zacht de dag wakker
acht koeien starend op een rij
hun staarten zwiepen alvast
voor de aankomende vliegen
twee vroege fietsers weggedoken
in capuchons tegen de ochtendkou
hun nachtkussens ademen langzaam uit
of ligt er nog iemand na te soezen
Tuin anno nu
De tuingoden waren dit jaar
De tuin niet welgezind,
De rododendrons hebben
Nauwelijks gebloeid.
IJzerhard laat het ook afweten,
Monarda had er al eerder
De brui aan gegeven,
Evenals het duizendschoon.
Alleen het onkruid
Vaart hierbij wel zeer wel,
Tiert welig, overal,
En ook mos op de tegels
Heeft ’t naar de zin,
Dus over hoeveelheid groen
Valt niet te klagen.
The Poppy (Hour 11 Poetry marathon 2026)
In awe I watch her open up in early morning hours
For sure the poppy is, my most favorite amongst flowers
Her petals oh so delicate, the bumbelbees her friend
Her vibrant red shining, in the dullest of land
She knows and shows her pressence for all the world to see
She truly is magnificent, her spirit humbles me
Colors in the sky (Hour 6)
Colors in the sky
Nature the best artist
She paints the sky full of colors
From an oh so loose wrist
Every day new artistry
To admire, for all to see
REUZE NIETIGHEID
De Nederlandse
en Vlaamse bloemen
laten vaker dan voorheen
hun prachtige kronen
peinzend neerhangen
gegons en gefladder
in en om hen heen
klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid
zaadverstuiving dreigt te tanen
bijen vlinders en kevers
verdwijnen langzaamaan
de reine schepping lijdt
onder misbruik van mensen
men vergete nooit
dat dankzij het werk
van de kleinste vliegdiertjes
alles op onze Aardbol
geweldig kan bloeien.
Kroos
Het kroos in de sloot is mooi groen,
Soms kleurt het meer naar rood,
Maar steeds lijkt de sloot droog
En kinderen zien het als grond
En denken erop te kunnen staan,
En zullen ze dan verdrinken gaan
Als ze niet zwemmen kunnen,
.
Kroos is een eetbaar plantje, met
Per blaadje maar één worteltje.
Niet alleen voor eenden eten het,
Maar ook geschikt voor mensen.
Het is goed dat het wordt gegeten,
Want te veel kroos in de sloot houdt
Alle licht uit het water én daardoor
Ook alle zuurstof en sterven vissen
En al het andere leven onder water.
Adem van het veld
De grasspriet sist naar de paardenbloem:
ga opzij,
jouw geel verstikt mijn licht
De paardenbloem antwoordt:
buig zelf,
je groen snijdt in mijn stengel
De avond zakt.
Vocht kruipt in de spriet,
de bloem klapt dicht
Het veld houdt zijn adem in
In het vroege licht
fluistert de goudgele paardenbloem:
Zie je die cirkelende havik?
De grasspriet, nog zwaar van dauw,
ziet alleen druppels die beven
Klaproos
De rode klaproos
Stond uitdagend te bloeien,
Wachtend om geplukt te worden.
Maar toen het zo ver was,
Verwelkte ze snel.
Genieten
De regendruppels krinklen
Belletjes op het water,
Het ranke riet wuift ze gedag,
De zonnestralen maken
Vele kleine regenboogjes,
De pompebladen wiegen
Zachtjes in ’t ochtendbriesje,
De witte en roze bloemen
Wiegen met de bladen mee.
En ik, ik zie het aan, geniet,
Ik geniet voor twee.
VIERSTEMMIG
Door loof en naaldtakken
waaien onbelemmerd
de namen Olterterp
en Lauswolt eensgezind
door elkaar heen
Cornelia weert vriendelijk
nieuwsgierige wandelaars
bewaart binnen haar struweel
de rust van alle dieren
die zich hier thuis voelen
Wallebosch noodt
tot dwalen in het rond
of naar de verte
deze stemmen rondom
Opsterlands dorp van weelde
zetten mij welwillend aan
tot steeds opnieuw beleven
om tenslotte te schrijven.
Natuurgedichten vormen een van de grootste en oudste verzamelingen op dichters.nl, en dat is geen toeval: buiten zijn en dichten liggen dicht bij elkaar. Wie stilstaat bij een boom, een wolkenlucht of de eerste sneeuwklokjes, is eigenlijk al aan het formuleren. Onze leden schrijven over het Hollandse landschap van polders, dijken en wadden, maar net zo goed over de tuin achter het huis of één enkele libel boven de sloot.
De natuur door de seizoenen
Veel bezoekers zoeken een natuurgedicht bij een moment: een wandeling die je wilt nawandelen in woorden, een kaartje bij een boeket, een tekst voor iemand die buiten opleeft. Zoek je iets seizoensgebonden, kijk dan bij de lentegedichten of de verzameling rond de seizoenen. Voor wie het water trekt, zijn er de gedichten over de zee, en over alles wat kruipt, vliegt en snuffelt lees je bij de dierengedichten.
Wat deze pagina bijzonder maakt: er komen vrijwel dagelijks verse gedichten bij, geschreven door mensen die vanochtend nog buiten liepen. Heb jij de natuur onlangs op papier gevangen? Voeg je gedicht toe en laat anderen meegenieten van jouw uitzicht.