LATE HEIDE
Het moede paars
van de kriebelstruikjes
hangt donker berustend neer
bijen sperren ijverig
de kelkjes open
zweven voldaan
met nectar volgezogen
naar hun woningen
bereiden zich voor
op komend verscheiden
of lange winterslaap.
Natuurgedichten
Een gedicht over de natuur begint vaak buiten: een ochtendmist boven de wei, een merel die de dag opent, licht dat door bladeren valt. Hier lees je duizenden natuurgedichten van dichters die dat moment niet voorbij lieten gaan.
TEGEN BOUWEN
Naast Breda 's
lange statige Burgstdreef
vol koele bedaagde eiken
liggen wijde velden
waarin hoge pluimen
en dichte struikenrijen
klankrijke poelen omgeven
daar zingt gemengd koor
van kikkers en watervogels
sterke paarden leven samen
in hechte broederschap
smullen naar hartenlust
van taaie plantenwarboel
de open wildernis
tussen woonbuurten gelegen
verlangt nóg ruiger te worden
wil voorgoed een rijk
van bladerbolwerken
en strenge graslansen
rondom toonkunstmoerassen
beheren en bewaren.
Als de lente zomert
O hoe heerlijk en schoon na de lente komt de zomer weer.
Waar ik ook ben de schoonheid verbaast mij elke keer.
De bladeren aan de bomen, aan eiken en kastanjes.
Witte berkenstammen, acazia’s met hun schone aftelblaadjes.
Klaprozen en margrieten en de schone korenbloem.
Het land vol bloemen , door de zon gekust
De goudgele korenhalmen en het koolzaad.
Vogels kan je overal horen, nieuw leven is geboren.
Fietsend en genietend door de velden,
maar wat mij steeds verbaast,
Waarom hebben mensen zoveel levenshaast.
L.G
WOUDJUWEEL
Het bosven, schertsend Boerenbedrog genaamd,
blinkt vrolijk tussen donker en licht groen;
daarin schuilt geheim gebeuren en doen,
dat klein krioelend leven hoogst betaamt.
Het meertje, half verscholen toch befaamd,
noodt met een frisse waterleliezoen
hier een uur vrij en ledig te verdoen.
ervaren wat het tijdloze betaamt.
Gerimpeld zilver omspoelt een bladerkring
om ronde moerasgrond, waar oerwerken
in stilte voort gaan, zonder inmenging.
Wild gras, dichte struiken en dwergberken
behoeden teer bestaan in hun strenge ring,
willen Olterterper kwetsbaarheid sterken.
Exoten
Ondanks hun mooie namen
van reuzenbalsemien tot hemelboom
canadese kornoelje, rimpelroos
struikaster, trosbosbes, basterdduizendknoop
ze horen hier niet thuis, deze invasieve soorten
Ook de waterwaaier en moeraslantaarn
waterteunisbloem, grote waternavel
alsembrosia, parelvederkruid, pontische azalea
alligatorkruid, zijdeplant, struikspirea
ze verdringen de inheemse planten
Maar de exoten van weleer
je treft ze aan tot in elk gehucht
zoals de appel en de peer, zien we
niet meer als een vreemde vrucht
De fouten die we maakten
door verre planten te importeren
gaan we de orde zelf herstellen
of laten we de natuur zichzelf beheren
Riethoek
Op de vluchtstrook
achter het donkere water
omklemd door steen en puin
van een voorbije Floriade
liggen de bemoste gronden van de Riethoek
ooit stortplaats van voorbije dromen
nu woest bos en takkenwoud
meeuwen zwenken
ze zijn teruggekeerd
uit het oude jaargetij
Een watersnip flitst weg
uit het blikveld losgeschoten
rimpels in de waterpoel
vlinders in de buik
Twee vlinders kringen samen
hoog in het zwerk
een liefdesdans zo teder
en bijna ongemerkt.
Ik zie een heel klein eitje
daar liggen op een blad
totdat het openbarst
en 't rupsje vreet zich zat.
Hij weeft met zachte draden
een pop van louter goud
waarin hij onvermoeibaar
aan nieuwe vleugels bouwt.
De gouden kluis breekt open,
de vlinder fladdert vrij.
Ik voel de vlinders in mijn buik
met jou hier aan mijn zij.
De kauw
Boodschapper van de duivel
met zijn luidruchtig gekras rond torens
en kastelen stond deze vogel bekend als
onheilsprofeet in een zwart kazuivel
Oorspronkelijk wit waren zijn veren
volgens de legende gestraft met zwart
als wraak voor zijn los-snaveligheid
wie niet zwijgt zal het leren
Echter een toonbeeld voor ons mensen
ze blijven elkaar trouw tot het eind
nemen het op voor de zwakkere
roven geen jongen uit andere nesten
Met hun witte oogjes herkennen
zij zichzelf spiegelbeeldig
communiceren breedsprakig
in hun sociale kolonieboom
Ze gebruiken stokjes als gereedschap
minimaal intelligent als een primaat
kunnen ze optellen en aftrekken
reageren als een democratische gemeenschap
Ooit verdacht vanuit de onderbuik
en beladen met vooroordelen
blijkt deze vogel edeler dan de mens
eerst beschouwen dan pas oordelen
tussen loof en klaver
De hitte zindert tropisch
over het open maaiveld
het tempo lijkt utopisch
het loof raakt vergeeld.
Het gewas wordt nu gerooid
en verdorde margrietjes
zijn vlotjes rondgestrooid
voor komend bodemleven.
Langs de berm, ten top
mogen mieren krioelen
en de hommel viert feest, dol op
de klaver die blijft bloeien.
De sloot
In de sloot was ’n drukte van jewelste,
De zwanen gaven de toon aan,
Kikkers voerden de boventoon,
De snoek, de reiger en d’ooievaar
Lieten menigeen 'n toontje lager zingen.
De visser verschalkt de snoek,
De wilde ganzen verjagen de zwanen,
De schreeuwende kinderen
Verjagen de reiger en de ooievaar.
Als de avond valt, valt de stilte in,
De visser rookt zijn pijp,
In de modder slapen kikkers stil in,
Reiger en ooievaar pitten op ’t nest,
De kindjes in hun bedjes,
En de snoek berust in vissers net.
H. O. B.
Het onweer barst los,
de angst voor water,
stroomuitval,
dag, nacht,
onzekerheid
voor wat bestaat.
Zandreiziger
Een wind volgezogen met zand
jaagt over de kale vlakte
en sleept nog meer stof met zich mee
Bij de oceaan
wentelt hij rond,
vastbesloten zijn lading te bewaren
Dan steekt hij over naar een ver land
en strooit, bijna uitgelaten, zijn inhoud
over auto's en huizen,
tot hij tot rust komt tegen een hoge
berg
De berg vangt de reiziger op,
blij dat hij eindelijk stilvalt
Maar de wind luistert gespannen
naar een trilling diep in de lucht
Sluimerbloem
Voor het eerst zag de waterranonkel zichzelf
in de heldere, blauwglanzende hemel
Een vreemde tussen haar medebloemen,
nog onbewust van de zachte kracht
waarmee zij nieuw leven wekt
De schaduw van haar lange, dunne stelen
lag als een strak draadwerk over het oppervlak
Bij een rimpeling in het nat
vergrijsde kort haar felle witheid
Een rilling trok door bloem en steel,
heel even raakte het vocht haar aan
Ze sloot haar bloem niet
tegen de naderende, milde duisternis
De volgende ochtend wilde ze weer fris en wit deinen,
maar zware druppels drukten haar omlaag in een diepe slaap
De eerste lichtstralen bereikten haar niet,
ze bleef gevangen in een gekrompen witheid
Dorst
Omdat de regen is uitgeput
heeft het zand
de weg gezocht
naar een andere vlakte
Aan de mond van een oceaan
om te drinken van zout
en op te zwellen
Maar het water
trok zich terug
weg van al het zand
dat voortdurend zijn adem dronk
Ver weg
voorbij de steenhopen
ligt nog zand
dat geen weet heeft van water,
nooit regen heeft omarmd
of van wereldzeeën
heeft gehoord
Natuurgedichten vormen een van de grootste en oudste verzamelingen op dichters.nl, en dat is geen toeval: buiten zijn en dichten liggen dicht bij elkaar. Wie stilstaat bij een boom, een wolkenlucht of de eerste sneeuwklokjes, is eigenlijk al aan het formuleren. Onze leden schrijven over het Hollandse landschap van polders, dijken en wadden, maar net zo goed over de tuin achter het huis of één enkele libel boven de sloot.
De natuur door de seizoenen
Veel bezoekers zoeken een natuurgedicht bij een moment: een wandeling die je wilt nawandelen in woorden, een kaartje bij een boeket, een tekst voor iemand die buiten opleeft. Zoek je iets seizoensgebonden, kijk dan bij de lentegedichten of de verzameling rond de seizoenen. Voor wie het water trekt, zijn er de gedichten over de zee, en over alles wat kruipt, vliegt en snuffelt lees je bij de dierengedichten. En wie de natuur het liefst in drie regels gevangen ziet, vindt bij de haiku’s ruim duizend van zulke momentopnames.
Wat deze pagina bijzonder maakt: er komen vrijwel dagelijks verse gedichten bij, geschreven door mensen die vanochtend nog buiten liepen. Heb jij de natuur onlangs op papier gevangen? Voeg je gedicht toe en laat anderen meegenieten van jouw uitzicht.