INLOGGEN
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Epos

EPOS

Melpomene ging mij voorbij
In donk're flard van 't nachtelijk tij,
't Verstomd gelaat van tranen droef.
Heel stil in 't diepst geheim begroef
Zij 't hart van bitt're smarten zwaar
Toen zij in nood, met blind gebaar,
Zich uit het sidd'rend lijf gerukt,
Het snel onttrok aan 's werelds klucht.
Bevreesd het vrees'lijk oord ontvlucht,
De daad, waarop het oordeel drukt.

Oerania ook zag haar gaan,
Vroeg zich verwonderd naar 't ontstaan
Van 't onbestemd, verstilde jachten,
Naar wil en zin der noodlotsmachten.
De maan staat vol. Langs 't duister licht,
Gekozen koers door droom gericht,
Reist zij langs verre sterrenbanen,
Leert daar door waarheid en van wanen
't Verhulde aardse lot te lezen,
't Mystiek geheim, haar zusters vrezen.

Ziet! Kalliope op stenen troon gezeten,
Een wachtend oog naar 't verre weten,
Het vurig strijdgemoed beproefd door streng geduld.
Totdat de daadkracht, moe van jarenlange schuld,
Uiteindelijk het werkloos zwaard ten hemel richt:
't Doorboord geheim verschaft Oerania's bericht.
Het vlammend wapen aangegord, in ijlings gaan,
Trekt zij door zuigend zwart moerasgebied,
Wendt af 't hoonspottend dodenlied,
Slaat dan het monster bij de onheilsplek vandaan.

Het eenzaam hart, uit aardeschoot gegraven,
In smeekgeklaag Euterpe toegedragen,
Bonst dodelijk haar hemeldeuren aan.
Als dan de poorten opengaan,
Op lief'lijk-milde toon vervoerd,
Door troostend snarenspel geroerd,
De harteklop, heel even, luisterend zwijgt,
Weer plotseling naar het leven neigt,
Dan klinkt, dan davert het in hoogkoralen
Op brede paukenslag de hartstocht uit haar zalen.

O levenshart! Gij kunt niet zwijgen!
Wijst u de dood terug, moet ge weer naar 't leven
hijgen...
Ge kunt niet zelfder tijd daarboven én beneden zijn,
Niet sterven en ook dorsten naar des levens wijn.
O hart! Waartoe gij zijt gestemd...
Melpomene, zij wacht naar u gewend
(Erato gaf haar het verlangen).
Zing saam uw passie uit in zangen
Die, naar d' eeuwigheid uitgebreid,
Haar kracht aan goddelijke schoonheid wijdt.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 20-02-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Lilian Muileman
Actief sinds: 13-02-2018
Informatie bij het gedicht:

November 1986 Uit: The Secret Garden
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Epos’ van Lilian Muileman zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.