gesloten stem

Ik zie een meisje,
Vol verdriet.
Maar praten,
Doet ze al jaren niet.

Verschrikt en verstoten,
Voor alles weggelopen.
Kan ze niet meer praten,
Omdat haar stem gesloten is.

Ze kijkt je aan,
Met haar blauwe ogen.
Ze praat wel,
Maar met haar ogen.

Gebaren kan ze goed,
En praat zo zacht.
Maar haar muziek,
Is wat het meeste zegt.

De piano,
Is haar stem.
Zo kan ze vertellen,
Wat ze kent.

Vol emotie,
En vol met pijn.
Speelt ze de piano,
Met haar ziel.

Ogen gesloten,
Een kleine glimlach.
Dan weer een traan,
Waar zal ze staan.

Bang en gesloten,
Zal haar stem altijd zijn.
Maar met de piano,
Zal haar stem ver gaan.