Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Onze samenleving

Het is buiten bitterkoud en guur,
`t is een strenge winter van lange duur.
De mensen buiten, lopen met koude handen,
wetend dat thuis de kachel wel zal branden.

Ja de schoorstenen roken overal,
behalve bij den ouwe Pleun van der Stal
en zonder het bij iemand aan te kaarten,
gaf hij ongemerkt de pijp aan Maarten.

Toch zit hij daar steeds voor het raam,
onopgemerkt door de mensen om hem heen
en niemand noemt zijn naam
hij zit daar heel alleen
in zijn stoel voor het raam.

Steeds zit hij daar net achter een geranium,
met op de tafel een klein aquarium.
Maar de visjes er in die zwemmen niet
en er is geen mens die `t ziet.

In het aquarium van glas en lood
zal men het gespartel niet meer horen
Pleun z`n visjes die zijn dood
want het water is bevroren

En als er is iemand binnen keek door `t raam
hem viel dan echt niets op,
want Pleun die zat al jaren voor dat raam.
In een oud overhemd en zonder strop.

Maar nu kon men niet meer naar binnen kijken,
en enig medeleven laten blijken.
Het waren de bloemen op de ramen,
die voor een ieder het zicht ontnamen.

De bloemen waren dik en groot
maar niet van de geranium, want die was ook al dood
De bloemen werden zo dik en groot
door de extreme daling van de temperatuur
`t stoken, dat was voor den ouwe Pleun te duur.

Nadat Pleun eindelijk werd gevonden,
stond in de plaatselijke krant heel onomwonden.
"Oude man zat zes weken dood in zijn stoel voor `t raam."
Zonder vermelding van zijn naam.

`T Was zo maar een heel klein stukje in de krant
op pagina zes belandt.
Als afspiegeling van onze normen en waarden.
ons meegegeven voor `t welzijn op dees aarde
DdJ.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 18-02-2016

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Dolf de Jong
Actief sinds: 26-12-2015
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Onze samenleving’ van Dolf de Jong zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.