Compliment
Een compliment kost de gever niets,
Is gratis en voor niks,
Voor de ontvanger is ’t onbetaalbaar,
Diens kostbare bezit.
Wat is goed, wat is fout, en wie bepaalt dat eigenlijk? Moraalgedichten houden ons een spiegel voor: over geweten, dubbele maatstaven en de keuzes die we maken als niemand kijkt.
Een compliment kost de gever niets,
Is gratis en voor niks,
Voor de ontvanger is ’t onbetaalbaar,
Diens kostbare bezit.
Des keizers kleed is vol met bloed
Van het volk, dat vrijheid minde,
Wat de keizer bepaald niet zinde,
Zijn credo luidde ‘mijn wil is goed’.
Het volk morde binnensmonds,
Hun hoop richtte zich omhoog,
Waar Pegasus zijn rondje vloog,
En naar hen echode: ‘aanstonds’.
Het volksgemor escaleerde in
Een ware volksoproer,
Zich kerend tegen keizers zin.
En die overleefde d'opstand niet,
Volk vol met keizers bloed,
Bezongen dit in hun vrijheidslied.
Zij was gek op vrijen,
Ze vrijde er dan ook flink op los.
Dat bleef niet zonder gevolgen,
Dertien kindertjes op een rij!
Wie de vader was, geen idee,
Wijl ze met Jan en alleman vree.
Normen en waarden
zijn ver te zoeken
Ik ben op zoek
omdat uit tezoeken
Ik zie het wel
in het isolatieglas:
mensen dragen zichzelf
op hun rug
Hun hemden zitten strakker
dan hun huid, ze kijken
trotser dan een pauw
en paraderen
met zelf-gebonden handen
in de lucht van hun droogwindige
darmbacteriën, ze zien het niet
als hun probleem
dat mensen gespannen zijn
opgejaagd door de maatschappij
uiteindelijk uitgestoten en gemeden
soms dakloos, overlevend
van de natte muntjes
uit de oude liefdesbron
En ik zie mezelf
met mijn dierbare geweten
op mijn rug
net genoeg
meedoen
om te houden wat ik heb
Verteder mij met jouw lach
Ontroer mij door een traan
Ter aarde komen, het mag
Geboren voor een geborgen bestaan
Jouw toekomst heeft een verleden
Ook al ben je " weg " gelegd
Zachte handen geven je heden
Leven is je volste recht
Skywalker
Een woord
ligt
op de rand
van de mond
tot een open hand
het verder draagt
een kleine daad
een warm gebaar
vluchtige woorden
worden
zichtbaar.
Als men ziet hoe woorden kwetsen
zeg dan niets
een blik volstaat
Als men ziet hoe gedachten verpesten
doe dan niets
een gebaar bestaat
Als men ziet hoe jij er bent
dan is er iets
een lach, een woord, een menselijk gelaat
Skywalker
Mensen mishandelen en twisten
en dat was niet voorzien -
een ongewenst gevolg
van hun zelfstandigheid
Natuurlijk kan God zich bedenken
Weg met de schepping!
Weg met de scheiding van de wateren
in de hemel en op aarde!
Een zondvloed, en zand erover!
Opnieuw! Ander plan!
Vooruit, een nieuw begin
een redding en de berusting
dat er nu eenmaal kwaad is
in de mens, maar verzacht
door de nieuwe stamvader
die belooft zich goed te gedragen
en voor de aarde en de mensen
zorgzaam te zijn
Rond het station ontwaakt de vroege morgen,
een zwerver bewaakt zijn breekbaar bestaan.
Zijn hele verleden past in één versleten tas
terwijl forenzen hem vluchtig voorbijgaan.
De regen kent zijn naam, de wind zijn stilte
de hemel is zijn dak, de harde stoep zijn bed,
hij kent de straten beter dan de mensen
en vraagt zich af wie er nog op hem let.
Onder dezelfde hemel loopt ieder zijn eigen weg
met een eenzaam, zichtbaar of verborgen verdriet
totdat één blik de diepe afstand doorbreekt
en men in de ander zowaar zichzelf ziet.
Verdwaald komt hij afgevlogen
Uit de kromming van de wind
Zoekend,tastend,half gebogen
Verschrikt kijkend als een kind
Waar vindt hij onderdak,een warm convent
Wie troetelt hem,vol van mededogen
En koestert zoals men paarden ment
Eindelijk vredevol en opgetogen
Skywalker
Ik begrijp werkelijk niet
wat het Nederlands voetbalteam
doet op het WK van Trump’s regime
en niet gewoon van deelname afziet.
Mensonterend hoe daar wordt omgegaan
met bepaalde voetballanden en een top
scheidsrechter. En wat doet Infantino de snob?
De FIFA baas laat het gewoon bestaan.
Na de goeie keuze van Nederland
om niet deel te nemen aan het Eurovisie
songfestival, vervallen we in voetbalblindheid.
We kiezen volgzaam de kant,
door weg te kijken en hypocrisie,
van een land dat steeds verder afglijdt.
Club, red light zone, privé, bordeel…
Het oudste beroep kent vele vormen,
maar valt buiten burgerlijke normen
en gunt zo elke hypocriet een oordeel.
De grootste moraalridders zijn
veelal klanten en komen er vaak.
Gelukkig, anders doen ze maar raak
met loslopend wild op hun jachtterrein.
De wereld zou zóveel slechter
af zijn zonder het oudste beroep.
Het is dienstverlening, nee sterker,
wat is nou maatschappelijk oprechter,
dan het werk van deze beroepsgroep,
het werk van de sexwerker?
Met een stuk of vijftig collega's
.....(over thuis, series en werk)
pratend passen we de regels aan
.....(voor anderen natuurlijk)
want er zijn er nooit genoeg
.....(ze zijn nooit goed genoeg)
dat weten we allemaal
.....(men glipt ertussendoor)
ja, er is zoveel dat niet deugt
want dat is de vrijheid
.....(iedereen gaat zijn gang)
en handhaving is duur
.....(niemand laat zich storen)
liever vraagt men
.....(om nieuwe regels)
dat is het probleem
.....(maar wat maakt het uit)
regels zijn maar regels
Plooien in de bedlakens
Getuigen zonder geluid
In wezen lichtbakens
Er werd iets aangeduid
Sterren zagen flarden
Doorheen de scheuren
Het was niet te harden
Blikken lieten verkleuren
Het gebeurde zonder woorden
Zelfs de stilte werd gegijzeld
Weggestopt in ballingsoorden
Wie toekeek werd getroffen
Vragen werden verbrijzeld
En de hemel werd overtroffen
Een moraalgedicht hoeft geen preek te zijn. De beste gedichten in deze verzameling wijzen niet met een vingertje, maar laten je zelf voelen waar het wringt. Een dichter beschrijft een alledaagse situatie, zoals iemand die wegkijkt, een leugentje om bestwil of geld dat zwaarder weegt dan een belofte, en opeens gaat het gedicht over jou.
Mensen zoeken deze gedichten om uiteenlopende redenen. Soms voor een toespraak of een bezinningsmoment, soms omdat een kwestie uit het nieuws blijft knagen, soms gewoon omdat een goed geformuleerde waarheid deugd doet. Zelfgeschreven werk heeft daarbij een streepje voor: het komt niet uit een bundel met tijdloze wijsheden, maar van iemand die vandaag de dag met dezelfde dilemma’s worstelt als jij.
Grenst je vraag eerder aan levensbeschouwing, dan zijn de filosofische gedichten een logische volgende stap. Over hoe mensen zich gedragen, van hebzucht en hypocrisie tot kleine heldenmoed, lees je meer bij de gedichten over gedrag, en wie stilte zoekt in plaats van stelling, vindt die bij bezinning. Loop jij al langer rond met een ongemakkelijke waarheid in dichtvorm? Publiceer hem hier en zet je lezers aan het denken.