Hekjes van moraal

 streel handenvol
 met kippenvel
 verdeel mijn aandacht
 over ongekende plekken

 jij springt over
 hekjes van moraal
 vrijt woest en asociaal
 komt keihard bij me binnen

 ik wil beminnen maar met
 zachtheid kun jij niets beginnen
 je stoot zo door de kern heen
 in rode vlekken op mijn been

 zie de spanning
 in je breken mijn eigen
 hoogtepunt kan ik vergeten
 omdat jouw lust niet langer is