Misdaadgedichten kijken naar de schaduwkant van de samenleving: van het krantenbericht dat je niet loslaat tot de vraag hoe iemand tot zoiets komt. Dichters schrijven hier over daders, slachtoffers en alles wat ertussenin vermalen wordt.
Zij was zeer tevreden met zichzelf,
Ook anderen vonden haar leuk,
Vooral mannen zagen haar graag.
Wijl ze hen veel had te bieden,
Wilden Veel mannen heel graag
De liefde met haar delen,
Ze was daarom druk bezet,
Ze stonden bij haar in de rij voor belet.
Helaas vergde dit te veel van haar,
Lag voor haar veertigste in de baar
Op weg naar haar graf.
Dat was voor haar toch wel een
Onterechte te zware straf.
Zijn gedrag was ronduit liederlijk te noemen,
Hij sloeg in ’t wilde weg om zich heen,
Brak takken van bomen, sloeg spiegelruiten in,
Hing katten aan de lijn te drogen,
Huizen stortten door hem als puddingen ineen.
Niemand die hem kon stoppen,
Op het Gelderlandplein, op de Binnen Rotte,
Zelfs op het Haagse Binnenhof,
Sloeg hij alles kort en klein in gruzelementen,
Niemand, niemand hield hem tegen.
Zijn grootheidswaanzin kende geen grenzen,
Iedereen wachtte op zijn val,
Maar er was niemand die de botte bijl vatte
Om hem neer te slaan.
Het vierjarige meisje
wordt door haar pleegvader
meedogenloos mishandeld
krijgt harde slagen en schoppen
kwijnt weg in een nauwe kooi
moeder ziet lijdzaam toe
tenslotte verdwijnt de stumper
veel later vindt men in waters
benoorden de Veluwe
een verminkt rompje
en een kleine hand
vlakbij Hoek van Holland
geeft de Nieuwe Waterweg
een kinderhoofd prijs
lichaamsdelen
van de lang vermiste
Rowena Rikkers
het kind fluistert
vanuit de voor ons verborgen
Hoge Wereld
hoeveel mensen zagen
mijn droeve geschiedenis
's avonds op hun schermen
ik waardeer elke traan
die om mij stroomde
maar huilt u om de tallozen
die bij ouders of voogden
een ondraaglijk leven lijden.
Het was pikkedonker die nacht,
Daarop had de snoodaard gewacht,
Hij sloeg zonder scrupules zijn slag,
Voor iets dat absoluut niet mag.
Een politieagent kwam voorbij,
Werd van hij zag niet blij,
Greep daarom kordaat in,
De snoodaard verroerde geen vin.
Hij nam beiden mee naar ’t bureau,
Sloot daar de snoodaard in,
Het slachtoffer verzorgde hij zo
Goed en kwaad als ’t ging,
Die was met wat d’agent deê uiterst tevreê,
Blij, snoodaard in de sing-sing.
Gevonden, eindelijk...
maar levenloos!
wanhopig gezocht
maar verdwenen
in de diepte van het water
verzwolgen werd de hoop
Liefste moeder, familie,
geen mens zou dit
peilloze verdriet
ooit moeten voelen
niet mogen meemaken
hoe panische angst
gillende onmacht
jouw moederhart
aan stukken jaagt
je de adem ontneemt
om ooit nog een stap
te kunnen zetten.
Waar een klein land
groot in kan zijn
man en macht,
Een voor allen, allen voor een
schouder aan schouder
zij aan zij zochten mee
zovelen baden mee.
Sluit nooit je ogen
schreeuw zo hard je kunt
om hulp als je vermoedens hebt
over een kind in nood.
Ontwaak uit passief denken
dat zoiets in jouw buurt
echt niet zal gebeuren
Achter iedere boom
staat geen enge man
maar achter elke voordeur
in iedere willekeurige straat
kunnen wél monsters wonen.
Margriet M.
Kleine beeldjes
van heer Bommel en Tom Poes
vinden steeds meer tehuis
in verzameloorden
spijtig genoeg
kunnen sommige liefhebbers
van deze helden
het eigen geweten doven
gaan op het dievenpad
de verlangde kunstwerkjes
zijn al spoedig buit
daad en belevenis
van beide vrienden
komen weleens door duister doen
in boeken die winkels ingaan
zonder toestemming van gezag
het verhalentweetal
en diens uitgevers
hebben kracht en vernuft
welke de schanddaden
achterhalen tenietdoen
Olivier en zijn maatje
voorgoed een eerlijk
hecht voortbestaan geven.
Ze hebben mij neergehaald en vernederd
Zware tractoren zijn mijn erf betreden
Met scherpe zagen hebben ze mijn stofwisseling afgesneden
Ik hoor nog hartverscheurende kreten van mijn neergehaalde stammen
Voel steeds mijn levenssappen in woest omwoelde grond verdwijnen
Eeuwenlange zorg voor plant en dier is mij ongevraagd ontvreemd
Eens kon ik schuilen onder mijn huid van veelkleurige bladeren
Kon ik mijn klein en groot vee beschermen tegen ongewilde indringers
Nu lig ik ademloos en verlaten in het volle zonlicht
Ze hebben ook nog mijn naam omgedoopt van oerbos in kale vlakte
is onbegrensd
Heb ik na heel veel jaren
mogen ervaren
Reageerde op een site
huilde bittere tranen
Het was een vrouwelijke prof
en binnen een uur reageerde ze tof
Ik stond bij hun te boek als patiënt
terwijl ik slachtoffer ben:
sta ik daar te boek
dat ik een persoonlijkheidsstoring heb
Ze schreef wat heeft u veel meegemaakt
wilt u het boek wel laten staan?
Verwijdert u dat ik geen persoonlijkheidsstoring
heb.dat zou ze doen
Bij deze geef ik haar een zoen
Maar slachtoffer van zeer bruut geweld
en door achtervolgingen ben neergeveld
Slachtofferhulp zei dat ik er mee moest leren leven
als het mij teveel werd mocht ik mij voor een praatje begeven
En nu ? Die lieve prof heeft mij weer hoop en moed gegeven
Ja ik heb het over misdaad
die al jaren speelt
Zoveel hoogverraad
mijn hart is zo verdeeld
Meer dan veertig jaar mijn telefoon gehackt
de laatste keer was het goed raak
Maar door het nieuws is het iets geheeld
Ik begreep wel dat kwam door die doofpotaffaire
die niet open mocht
Helaas was en ben ik de pineut
en werd ik zelfs door mooraanslagen bezocht
Vanmorgen kwam het op het nieuws
jaren lang heeft de politie telefoons gehackt opengebroken
van criminele, ja dat was mijn ex-man een ex politieman
die iets wist van zijn meerdere
Hij heeft moeten zweren dat hij ze niet verraden zou
en ik ? O wat stond ik in de kou
Het is een schrale troost dat ik nu weet hoe dat het komt
ik ben mijn zorgen bij de Heer
Hij helpt mij en redt mij keer op keer.
noem mij een reden waarom
het belangrijkste in het leven
zomaar pardoes genomen kan
ik kan en wil ze niet verzinnen
er zijn geen passende woorden
om het verdriet uit te drukken
als de passie wordt vermoord
die de roeping van het leven is
verloren en verward voel ik mij
nu het gevreesde ongelooflijke
juist wie jeugd steunen willen
in het hart tot stilstand brengt
Ik moet wel zeggen, mischien heb ik geluk gehad...
Mij kruisen vaak allerardigst jongelui op mijn pad
Ook het jeugdig personeel van "Appie" is niet zo
verkeerd Manieren tegenover klanten heeft men
hun grondig aangeleerd Spontaan gegroet word ik
menig keer als zijnde bekend en vertrouwd
Op sommige medewerkers volledig gebouwd
Op de uiterst gladde wegen is men me nog meer
toegenegen
En precies op het moment dat ik me afvraag of men
ongeregeldheden niet zwaar overschat, vindt er een
luidruchtige plofkraak plaats
Ik heb het helaas -tenminste deels- bij het verkeerde
eind gehad...
Dakoyria, 2022.
Moeder zangvogel
duikt vanuit haar woonboom
telkens naar beneden
haalt wormpjes en vliegjes
uit dichte bloemenrijen
voedt de piepende jongen
die steeds meer willen eten
het toegewijde diertje
zorgt voor sterk nageslacht
omringd door gezond lover
boven fraaie bloemkronen
bouwt komend leven op
dat lustig ontluikt
naast een hoge muur
waarachter
doodskreten klinken
in volle gaskamers
van vernietigingskamp Auschwitz.
Als een donderslag
Bij heldere hemel
Choqueert hij de wereld
Door zijn laffe daad
En hoe onbegrijpelijk
Feit is vaak een diepgewortelde haat
Gewoon met een wapen
Hoe simpel kan het zijn
In een winkelcentrum, op een school
Jacht maken op wie dan ook
Krankzinnig rondzwaaiend met een pistool
Lak aan de
Mens
Niemand doet er nog toe
Open het vuur
Pakken wie je pakken kan
Quatsch ........ en hoe
Regelrechte ramp
Steeds weer
Tot de kogel Hem raakt
Uitgerangeerd
Voor velen te laat ........ nooit meer een lach
Want
X ............ aantal gewonden
Y ........... .aantal doden
Zomaar op een doordeweekse dag!
Wat denk je
wat doe je
wat voel je
wat roert je
denk je aan
die Afghaan
wil je meegaan
in zijn baan
geen koene onversaagden
verkrachten maagden
slechts de bedaagden
vergeefs roepend om dienstmaagden
zijn zij getrouwen?
arme vrouwen
met inteelt trouwen
het zal je berouwen.
ik spioneer gevaar
begluur de bedreiging
beloer de beroerden
ik bespied het onraad
observeer de stouten
de onverlaten slechterik
ik verken en verspied
naast onheil het risico
ik gluur met mijn ogen
of kijkers die staren
ik blik zonder verblozen
rond mij koekeloerend
in het bezit en prive
het doen bestuderend
volg ik ook het laten
van wie en wat ik zie
door dat gade te slaan
waar ik een kijkje neem
tijdens al mijn bezoekjes
die ik liefst ongezien
steeds afleggen moet
om de orde en veiligheid
waar zij verstoord dreigt
steeds te handhaven toch
Misdaad is dagelijks nieuws, maar in een gedicht gebeurt er iets anders dan in de krant. Waar een journalist feiten geeft, zoomt een dichter in op wat niet in het politiebericht staat: de straat de ochtend erna, de familie die achterblijft, het ongeloof van omstanders. Zo wordt een gedicht over misdaad vaak eerder een gedicht over mensen dan over daden.
Sommigen schrijven van zich af wat ze in het nieuws zagen, anderen verwerken iets wat dichterbij kwam dan ze ooit hadden gewild. Weer anderen kruipen juist in een hoofd waar je liever niet wilt zijn — poëzie mag dat. Wie vooral geraakt wordt door wat er nú speelt, vindt aansluiting bij de gedichten over actualiteit en nieuws. Gaat het je om de morele kant, om schuld en geweten, kijk dan bij de moraalgedichten. En voor het verdriet om geweld dat elke zin ontbeert, is er een aparte plek: zinloos geweld.
Heb jij een gedicht geschreven naar aanleiding van een zaak, een uitzending of iets wat je zelf meemaakte? Zet het online en kijk hoe lezers erop reageren.
