Gedichten over misbruik

Gehaktballetjes

Ik was tien en keek Samson en Gert
Ik lachte met Meneer Spaghetti
Vader bracht me naar de badminton
Moeders gehakballetjes waren de lekkerste

Ik was tien en je kwam bij ons thuis
Je was een vriend van vader
Je kende mijn moeder nog van de scouts
Je bracht altijd een cadeautje mee

Ik was tien en wist niet beter
Ik was soms met jou alleen
Je stem was zacht en lief
Je handen hadden hun eigen manier

Ik was tien maar voelde me oud
Ik praatte tegen de sterren
Vertelde het tegen Stella de hond
Op school was ik lastig

Nu ben ik zelf moeder
Ik wil geen vrienden over de vloer
Mijn man wil scheiden
Het laat me koud

— Gary Oeyen

Betovering

De grot ingelokt
door krullend haar
weerspiegeld op het plafond
achter de ingang, hoop ik

een wonder te ontdekken
niet gelovend in een betovering
die haar zal verkrachten
op een kille oesterbank

als op een spijkerbed
dat haar huid openhaalt
terwijl ze de mantra herhaalt
Het is niet echt, de messen

die bijna vallen, de horror
van de maden die glibberen
naar haar ogen en als vuurwerk
ontploffen in haar hoofd

Het is niet echt, Het is niet echt
het is de koelte van de berg
het is ijsdrup en stalactieten
het is de glimschittering

van water op de wand, wonderen
van een ongerepte natuur
die mijn fantasie voedt met beelden
van wat ik haar niet wil aandoen

— Zyw Zywa

[ Hij houdt vol, dat hij ]

Hij houdt vol, dat hij

haar troostte, maar zij vluchtte --

ontdaan van hem weg.

— Zyw Zywa

Neergang van Beneden

De kerktoren ziet uit over daken
Zo komt ook de horizon binnen bereik
Soms is er jaloezie — de haan als enige op de top
Beneden lijden woningen hun leven

De klokken eisen geluid voor zich
De toestroom is groot — god en niets anders
De dienst vraagt aandacht
Het gaat hier over de allerhoogste

De herder kijkt uit over zijn kudde
Velen voelen zich geen schaap
Er wordt gezegd dat waken nodig is
Want een lam moet gezoogd worden

Al vroeg werd ik naar de stal geleid
Ik voelde mij daar veilig
Buiten liepen er wolven rond
Binnen klonk de stem van de maker

Handen leken los te bestaan
Ze opereerden op hun eigen manier
Ik bleek gegeerd op plekken
Die voor mij van geen belang waren

Ik voelde niet meer
En wees de pijn een plek
Buiten klonk ongeloof
Men onthield me van een stem

Nu lijdt de toren onder regen en wind
De kudde is door de omheining gebroken
En gunt de herder geen blik
Hij is een schim van zichzelf

In mij de echo van littekens
Sporen gevuld met tranen
Hard en droog zoals zout is

— Gary Oeyen

Zo heerlijk jong

Naakt op het strand
en bij het zwembad, foto's
levensgroot opgehangen
Wie hier komt, moet
zien wat er te krijgen is:

mooie meisjes
Het begon met een massage
in het luxe buitenhuis
Alles stond klaar
Ze werden verwend

"Dit ken je nog niet
Je bent zo jong
zo heerlijk jong
En nu jij, laat zien
dat je het kunt!

Masseren is heerlijk, toch?
Laat onze gasten genieten!
Geef jouw handen, geef alles!
Geef je op onze feestjes
want jij, jij mag daarbij zijn!"

— Zyw Zywa

[ Een mooi meisje roept ]

Een mooi meisje roept

de goden over zich af --

is de dubbeldenk.

— Zyw Zywa

Licht dooft 's nachts Altijd

De nacht brengt ongemak met zich mee
Er klinken voetstappen op de vloer
De sfeer is op het scherp van de snee
Niet paniekeren is een hele krachttoer

Op de slaapzaal verroert niemand een vin
Terwijl een pij tussen de bedden voorbijgaat
Je hoort niemand ademen, het is er muisstil
Maar diep vanbinnen voel ik die haat

Tot hij ergens halt houdt en iemand kiest
Gelukkig dook ik nog in mijn lakens weg
Degene die wordt meegenomen heeft pech

Het is dan wanneer iedereen bevriest
Want geschreeuw komt ons tegemoet
Van mijn beste maat: mijn hart bloedt

— Gary Oeyen

POLIZIEK

LinkedIn vervuild met politiek
met grote-wijsneuzen-retoriek
over de goeie en foute partij
da’s toch LinkedIn voorbij?
en niks meer dan poliziek

— SJ©RS

Zinkgat

dat het gauw voorbij zal zijn

dat ik niet hier ben, niet nu
dat ik alles voel wat ik niet wil
dat ik niets voel behalve afkeer

dat ik in een zinkgat gevallen ben
dat ik misschien wel gefilmd word en
dat ik niet herkenbaar ben, hij wel, zo-

dat ik een bewijs heb
dat ik durf te laten zien
dat ik niet weet wie hij is
dat ik bang ben voor wat er komt
dat ik pijnlijk zal sterven om-

dat hij me ongeneeslijk besmet, maar ook
dat hij zelf veel erger zal creperen na-
dat hij door iedereen vernederd is
dat hij door de grond zakt van ellende
dat hij in een zinkgat valt

dat hem angstaanjagend verzwelgt, ja
dat hem levend begraaft
dat hem versuft in een enge droom

dat hij daarin jarenlang ronddwaalt
dat hij pas daarna uitgeput in slaap valt
dat hij weer wakker wordt uit zijn waan

dat ik hem stop met liefde
dat ik hem ontvang met liefde, maar
dat ik niet zwanger word
dat ik ondertussen

dat allemaal denk

— Zyw Zywa

Onschuld

Als kind hield ik angst buiten
Mijn dekens waren dik
Een klein gaatje
Heette lucht welkom

Als kind was ik bang
Wolf, spin of spook
Ze wierpen schaduwen
Ik zocht naar licht

Als kind was ik op mijn hoede
Nonkel pastoor suste mij
Stem van balsem en honing
Hij nam mij op zijn schoot

Als kind werd ik overgeleverd
Onschuld was geen schild
Ik heb nog steeds hetzelfde deken
Er zit geen luchtgat meer

— Gary Oeyen

Papalaatmepiepielos

au,au, papa,dat is gemaakt om te poepen !
Hou je mond,kleinzerig rotjong,of moet.ik ome Jan,ome cor,en de buurman er ff bij roepen ?!!

— Woordenaar

Ze maken mij de pis niet lauw.
Steek hem liever in een kleuter dan in een volwassen vrouw.
Ze maken mij de pis niet lauw.
Alleen een beetje jammer,hoorde Alleen maar au.
Ze maken mij de pis niet lauw.
Vuiler gore teringviespeuk,kijken of je nog zo praat als ik je kop verbouw.
Ze maken mij de pis niet lauw.
Het zou veel schelen als justitie hier harder tegen optreden zou.

— Woordenaar

Westerse pedorechtsstaat

Als je voor de rechterlijke macht,die net als u graag kinderen verkracht,moet verschijnen,
Zegt men niet :"opsluiten,sleutel weggooien,dit is de overtreffende trap van verkeerd !"
U wordt voortaan betiteld als patiënt omdat deze misselijkmakende levensverwoestende hobby als ziekte wordt gediagnosticeerd.
Om de praktiserende pedopraktijken van rechters en officieren weg te moffelen,
Gaat dit tuig niet de cel in,maar
Mag hij met een beetje geluk, een week of twee,drie, bij een basisschool loeren naar toekomstige slachtoffertjes als ie
Daar staat te schoffelen.

— Woordenaar

Gesmoorde stemmen

Omgeven door een ring van snelweglawaai,
die als donkere slierten tussen de bomen waart,
twetteren kleine vogeltjes onwetend vrolijk rond,
weerkaatsen doffe stemmen van opbollende duiven,
zelfs merels met hun hoge zang lonken naar de hoogte,
en de specht bonkt aanhoudend om een boom uit te hollen

Soms wordt even het autogeraas vergeten,
maar de zuivere lucht is angstvallig naar elders vertrokken.
Is er nog ruimte in de ijlheid van de bergen,
of bij opzwepend zeeschuim,
dat zich vermengt met laaghangende witte wolken

Vanuit geopende vensters kijkt men toe,
hoofden omwonden met linnen doeken,
monden omsloten met doorweekte lappen,
oren bedekt, vol suizende watten

— Paul Duyvesteyn

Pfas

Ik kan ze niet zien
Kan ze niet proeven
Zijn ze zo klein
Zijn ze zo zonder smaak

Maar ze zijn er
Ongrijpbaar

Mijn bloed laat ze rondstromen
Mijn botten lijden onder ze
Mijn brood verbergt ze
Mijn drinkwater haat ze
Mijn zwembad kan ze niet verdrinken

Kan ik nog zwemmen, zonder te zinken
Handen schudden, zonder ze over te geven
Kleren aantrekken, zonder ze op mijn huid te voelen
Nog eten, zonder mijn keel te laten schrapen
Nog drinken, zonder ze door te slikken
Nog ademen, zonder te weten waar ze zijn

— Paul Duyvesteyn