Bomenbos

Joris Olivier

Ik loop en stuit op ’n boom,
dan nog één en weer één.
Er zijn hier heel veel bomen
’t lijkt wel een bomenbos.

’t Duurt niet lang meer
of ik kan niet verder gaan,
‘k ben gestrand in ’n woud
van nog niet gekapte bomen.

Het is een droomwereld waarin
ik met open ogen ben beland-
Dan hoor ‘k plots ’t brullen van
motorzagen. De bomen vallen

één voor één tot geen resteert
van ’t bos ‘k was in gestrand.
Bomenbos, zuurstof produceert,
verdwijnt door gebrek verstand.