Direct naar de inhoud

Advertentie

in Milieugedichten ·

Verduisterde horizon

Ik kijk omhoog
en zie schaduwen van doden zweven,
die het blauw vergrijzen
en op aarde een donker spoor achterlaten

Ik kijk naar de oceaan
en zie geen vissen meer,
alleen plastic gedrochten,
die zwijgend de kruimels van cruiseschepen volgen

Ik kijk naar het drinkwater in mijn glas,
het is zo troebel
dat de achterzijde van het glas verdwijnt
in een waas van vergeten beloftes

Ik sluit mijn ogen,
maar zelfs daar
blijft de horizon verduisterd
0
Melding maken over dit gedicht
Waarom meld je dit?

Reacties

Nog geen reacties. Wees de eerste die reageert.

Over de dichter

Paul Duyvesteyn

1409 gedichten · 10 hartjes

Lees ook “Zandreiziger ” of “Sluimerbloem ”.

Schrijf je zelf? Plaats je gedicht