Milieugedichten

Weemoed [1]

Alleen de liefhebbers weten
er iets van, de anderen lopen
eraan voorbij en tasten het aan
Ze weten niet wat ze doen

's Avonds bekijken ze wel eens
een documentaire over iets
dat er niet meer is, maar
hun ijkpunt verandert niet:

het is van voor hun tijd
er zit geen toekomst in
Dus laten ze het verdwijnen
sluipenderwijs gebeuren, alleen

synthetisch blijft er iets over
van wat ooit elk jaar bloeide:
een geur, een gedicht
wat foto's en film-

fragmenten

— Zyw Zywa

Oogsten in de sociale tuin

Op een warme avond, wachtend op de oogstlijst,
Begin ik al te dromen van bladeren en geur.
Bieten rood en geel, prei en knoflook, zo fris,
Een mand vol beloften, vers en puur.

Samen plannen we gerechten vol tuinleven,
Sla voor de lunch, andijvie voor de vrijdagstamp.
Elke groente kent z’n eigen dag en streven,
Een ritme van delen en dank op het groene land.

Twee manden vol, de auto als trouwe metgezel,
Traditionele rotan en hemelsblauw kunststof samen.
De tuin ligt een eindje verder, maar ik ga altijd wel,
Want vreugde groeit met elke stap en ieder amen.

Oogstvlaggen wijzen de weg door rijen groen,
Tussen de bieten, de bonen en de prei.
Met geduld en aandacht, mag ik gul delen,
En kies ik de dikste, de mooiste erbij.

Rond het gebouw ontmoeten we elkaar,
Picknickbank, thee, een praatje, een lach.
Een recept wordt gedeeld, herinneringen gemaakt.
Kinderen koken, vrienden groeien elke dag.

Zo wordt de oogst een feest van samen zijn,
Niet alleen de groenten nemen we mee naar huis.
Maar ook de verhalen, glimlach en zonneschijn,
Verworteld in aarde, verbonden – ons groene thuis.

— Peter Paul J. Doodkorte

Verduisterde horizon

Ik kijk omhoog
en zie schaduwen van doden zweven,
die het blauw vergrijzen
en op aarde een donker spoor achterlaten

Ik kijk naar de oceaan
en zie geen vissen meer,
alleen plastic gedrochten,
die zwijgend de kruimels van cruiseschepen volgen

Ik kijk naar het drinkwater in mijn glas,
het is zo troebel
dat de achterzijde van het glas verdwijnt
in een waas van vergeten beloftes

Ik sluit mijn ogen,
maar zelfs daar
blijft de horizon verduisterd

— Paul Duyvesteyn

Wegdrijvende boodschap

In een kronkelige zandpad
is een diepe smalle put gegraven,
naar de andere kant van de aarde
Niemand weet wie die put gegraven heeft

Als je er met een zaklantaarn een blik in werpt,
zie je de onderkant van de oceaan,
een wrede verzamelplaats van ongehoorde dingen
Je kijkt dan naar een plastic zak
Een fluitketel met een verbogen tuit
Net een stukje van een waterpas

Iemand heeft een haak aan een lange stok bevestigd
en geprobeerd het vuilnis op te halen,
iets lijkt beschadigd geraakt
Nu vecht de oceaan zelf krachtig terug,
met een daverende dreun

Zout, naar roest ruikend zeewater kolkt naar boven,
overstroomt golvend het pad
Je kan de plastic zak nog zien wegdrijven,
als een verloren boodschap

— Paul Duyvesteyn

De IJsbeer

Het is met onze ijsbeer slecht gesteld:
De ondergang schijnt ook hem te bedreigen
daar hij geen poot meer aan de grond kan krijgen
wanneer de ijskap van de Noordpool smelt.

Het beste is om er maar voor te kiezen
de allerlaatste ijsbeer in te vriezen

— dichteropdeveluwe

Lantaarnpaalpoëzie

Afgewezen
Mijn naam is Pringles, sinds kort weer single.
Ondanks mijn hoge voedingswaarde en energie lig ik
nu als een lege huls, omgeven met medepeuken en
een weggooibalpen in de goot. Ik ben beschikbaar als
tweedehands pennenbakje. Gratis op te halen.

Help mij
Ik ben Döner van Kebab, weet iemand een opvang-
plek voor mij? Ik voel me geplet en leeggegeten.
Ik zou graag in aanmerking komen voor een
Recycle-traject. Kunt u mij helpen aan een container
of prullenbak?

Vergeten
Als er hier straks een wind opsteekt beland ik in de
Passewaaigracht. Misschien dat ik via de sluis in
IJmuiden in de oceaan terecht kan komen om
deel uit te maken van de plastic soep aldaar.
Houd mij soepvrij

Verdwaald
Mijn naam is Vodka, ik kom uit Esbjbaerg. Ik ben
de weg kwijt en leid nu een zwerversbestaan. Ik
zoek een buddy die mij op het cleane pad kan brengen.
Ben jij zo iemand die mijn leven een nieuw doel kan geven?
Inleveren mag ook bij de supermarkt.

Wie o wie
Ik lig hier nu wel lekker in de zon, maar mijn functie
als screen-washer is toch maar mooi opgeheven!
Wie o wie kan mij een functie elders verschaffen?
Ik ben navulbaar, transparant, vrijwel onafbreekbaar.
Reacties graag naar mijn fabrikant

Oproep
Ik gedenk hier mijn overleden eigenaar, lig even
stil bij zijn dood. Als iedereen mij met rust laat,
duurt het ongeveer een maand voordat ik vergaan
ben, daarom: Haal mij van de straat

Gevonden
Wil de eigenaar of eigenares van dit platgetreden
consumentenartikel zich bekend maken? Wij zorgen
er dan voor dat u uw verpakking krijgt thuisbezorgd.
Onze dank, mede namens de verspreider van dit
product: Collins Foods Limited uit Australië

Gezocht
Even voorstellen:
Mijn naam is D.E.Macciato, ik ben mijn eigenaar
kwijt. Ik lig nu zo maar op straat. Wie helpt mij
mijn rechtmatige baasje te vinden?
Correspondentie-adres: Vuilnisweg 78 te Laksdam

Spoorloos
Ik zal me even voorstellen: Ik ben
Prinses Aardbei uit het land van Verkade
Mijn Chocoprins heeft mij afgedaan als straatvuil,
gedumpt zeg maar. Als u hem ziet, laat hem mij
ophalen, ik lig om de hoek

Vermist
Er is iets misgegaan tussen DHL en mij. Ik lig
te wachten tussen het hier en nu, volkomen de
boot gemist. Wilt u mijn nabezorger zijn?
Ik neem genoegen met elke prullenbak

Verloren
Even voorstellen: Mijn naam is
Donald Mc.Chicken, lid van de Mc.Donald clan.
Sinds hedenochtend ben ik op straat beland.
De rechtmatige eigenaar kan mij ophalen op het
Adres: Dumpstraat 23, vlakbij het Containerplein

Dump Award
Wij hebben gewonnen! Wij peuken klein maar venijn
zijn zeer serieuze vervuilers van het milieu en verdienen
daarom deze Award, want, pas afbreekbaar na 15 jaar,
gifstoffen worden door ons verspreid, dieren verslikken
zich er in, planten groeien afwijkend, teveel om op te noemen!

— Valentijn

Doodlopende wegen

Ik zie sloten doodlopen op het land
Hun drassig water met olievlekken
Met volgezogen bedovertrekken
Alsof vuilnis groene weides aanrandt

Ik zie bospaden verstrikken op vuilnishopen
Met afgeladen karren aangevoerd
Huizenhoog met henneptouw vastgesnoerd
Net alsof ze achteloos binnen zijn gelopen

— Paul Duyvesteyn

Treurzang

Wandelend door paradijslijke natuur
van onze blauwe aarde’s laatste uur,
vergeet ik even de rotzooi is ontstaan
met oog op menselijk gewin gedaan.

Waar eens klaprozen rood vlamden,
heeft pfas, stikstof en pesticide
’n stervend aards bestaan gecreëerd,
was kennelijk onze welvaart weerd.

Ik ween bittre tranen dit aanschouw,
ontkenners, naïeven en consorten
tonen hierover geen enkel berouw,
begrijp niets van deze blinde horden.

Waar moet dit heen, 'k weet ’t niet,
mensenheerschappij gaat ten onder,
’k geloof niet in keren door ’n wonder,
als ’k bezie er zo weinig geschiedt.

— Joris Olivier

Hollands polderen

Eindeloos lange weren,
’t polderland door snijden,
de weiden van elkaar scheiden,
zwerks spiegling eren,

waar de kerktoren
deez spiegel doorboren,
eens koeien
blij stonden te loeien,

nu met de stikstof
van hun scheten en vlaaien
agressie op doet laaien,
alsof ‘t oorlog betrof.

— Joris Olivier

Bomenbos

Ik loop en stuit op ’n boom,
dan nog één en weer één.
Er zijn hier heel veel bomen
’t lijkt wel een bomenbos.

’t Duurt niet lang meer
of ik kan niet verder gaan,
‘k ben gestrand in ’n woud
van nog niet gekapte bomen.

Het is een droomwereld waarin
ik met open ogen ben beland-
Dan hoor ‘k plots ’t brullen van
motorzagen. De bomen vallen

één voor één tot geen resteert
van ’t bos ‘k was in gestrand.
Bomenbos, zuurstof produceert,
verdwijnt door gebrek verstand.

— Joris Olivier

Vuilnisbak

In maanlichtglans wordt een vuilnisbak over straat gerold
Geluid van slepende wielen echoot tegen sluimerende gevels
In deze duisternis omstijgen scherpe geuren van stilliggend afval
en kringelen door kunsthorren menig huis in
In de bak huist donkere gelatenheid die we niet meer willen koesteren

— Paul Duyvesteyn

Jachtigheid

Kijk hoe stilte langzaam wegstroomt,
nachtgeluiden met zich meedragend
Een nieuwe dag verdringt die nachtelijke rust,
draagt een onrustapijt met zich mee
Snelwegen stuwen verdovend lawaai woonwijken in

In een huistuin priemt een bladrijke sierkers stijlvol opwaarts,
naast een uitwaaierende Japanse kers
Een zwerm ringmussen fladdert tussen het weelderig geboomte,
met rode bladertjes op hun vederdek

Zij gaan volledig op in dagelijkse insektenjacht
Horen zij die lawaaierige jachtigheid dan niet

— Paul Duyvesteyn

lied voor de aarde

een lied is in de maak
het roept op tot leven
met en voor de natuur
een lied voor de aarde
voor elke generatie
iedere zoon en dochter

waag niet te zwijgen
daarvoor is geen tijd
kijk buiten de wereld
die op apegapen ligt

zing de wereld wakker
met verheven de stem
elke stam en elke natie
laat de kans niet lopen
de aarde en ons kroost
een toekomst te geven

— Peter Paul J. Doodkorte

Heilig water

Vanochtend heb ik het spiegelende water
Van drijvende en gezonken restanten ontdaan
Gebruind plastic, blikjes, karton, winkeltassen
Condooms, piepschuim, bindmateriaal
Bakjes, halfvergaan textiel, vuilniszakken

Voorbijgangers reageren op verschillende manieren
De een steekt zijn duim omhoog
Een ander vervloekt die asociale buurtbewoners
De meesten doen toch alsof ze mij niet zien

Tot op de bodem reikend met mijn grijphaak
Voel ik mij een verlengstuk van alle
Planten en zwemmende dieren in de oceaan

Zolang het water niet heilig is verklaard
Of er een dreigend monster in verblijft
Vind men het doodnormaal, dat onze
Afgedankte koopwaar in het water drijft

— Valentijn

Schakenbos total los

Veel mooie bomen zijn weg
Voor de wandelaars een pech
Vogels en eekhoorns ten spijt
Zij zijn het meeste kwijt

Het gezellige vlietzicht
Moet helaas ook dicht
Waar moet die club dan heen
En komen ze dan bijeen

In een land met weinig natuur
Bekomt bouwen in een bos zuur
Boeren stoppen voor de stikstof
Bouw daar dan dat is toch tof

VanCO2 maken bomen zuurstof
Dat is toch zeker ook tof
Gif in de lucht,bodem en water
Zo krijgen we allemaal een kater

— Ies 't Hart