Onvervulde verlangens, fluisterend zacht,
dolend door kamers van een slapeloze nacht.
Gelukkig zijn, is geen recht, maar een lot,
dat vaak bij de ander, nooit bij jezelf, belandt op het pad van een God.
Niemand die luistert, niemand die weet,
wat er werkelijk achter jouw glimlach leeft.
Zinnen verstillen, woorden slaan dood,
in een wereld waar begrip zelden echt wordt vergroot.
Significant is meer dan een schim,
je waarde niet meten aan het succes van geen enkel ding.
Van jezelf houden, een daad van verzet,
in een wereld die je liever breekt , dan die je redt.
De regenboog splijt in discussies van trots,
waar liefde te vaak verdrinkt in haar rots.
Men kijkt door een lens, gemaakt van angst,
vergeet dat er verschillen zijn wat ons samenhangt.
De media spreekt, maar zegt zelden de waarheid,
gekleurd door belangen, versluierd door vaagheid.
Verhalen bewerkt tot hapklare brokken,
waar feiten verdwijnen achter kliks en door wrokken.
Gedesoriënteerd door de waanzin van verschillende criteria,
Eén illusie die gecreëerd wordt in de regie van de media.
De muren van justitie – groen, als een farce,
gesausd met leugens, getekend door schaarste.
Want geld praat luid, zelfs achter gesloten deuren,
en waarheid moet buigen voor financiële keuren.
Waar is de gerechtigheid, vraag je je af,
als straffen verschillen bij elke ras.
Wit krijgt begrip, zwart krijgt straf,
het oordeel al geveld voordat je je afweert of af.
Maar ondanks de kloven, het onrecht en de pijn,
blijft er een vuur branden die zegt: “Het kan ook anders zijn.”
Want hoop is de dapperste van alle krachten,
en gerechtigheid leeft in ons – als we samen blijven wachten…
Toon meer
