Smachtend

Joris Olivier

Dwalend door d'herinneringen
in mijn boordevolle geest,
kom ik weer die ene tegen
op wie'k zo verliefd was geweest.

Gouden lokken, bruine ogen,
prachtige mooie borsten, zo pront,
'k echter nooit voelen mocht,
en evenmin kussen d'r kersenmond.

Ze zag mij niet staan, wel ’n ander,
bleef bij ’n smachtend blikken,
was te onzeker en veel en veel te bleu,
moest m’n smachten slikken.