Dan nog meer

Joris Olivier

&
Jouw grijze haar
Boven de rimpels, die de tijd
Weerspiegelt,

In de bliksem uit jouw ogen,
Die mij verslinden,
Alsof jij weer de geilheid proeft,
Die eer jou, mij, ons
Naar hemelhoogte voerden.

Dan voel ik weer
Jouw handen, die mijn borsten
Met graagte begroeten,

En ik weer die passie voel komen,
Die zich bundelt
In onze vlinderbuik en daaronder,

Jij tussen mijn dijen
Mij op wolken laat drijven,
Ik steeds kom,
In een extatisch orgasme,

En ik jouw billen
Teken met mijn gekromde vingers,
Alsof de tijd niet bestaat,
Ik jou vandaag meer lief heb
Dan gisteren,
Maar morgen, dan nog meer.


Over dit gedicht 

Geplaatst op: 03-06-2026

Gedicht beoordelen

Gemiddelde cijfer: 0
Aantal beoordelingen: 0

Over deze dichter

Joris Olivier (Actief sinds: 09-06-2023)


© Op dit gedicht 'Dan nog meer' van Joris Olivier zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.