Een Meisje op de Trein

Gary Oeyen

Ik zag haar op de trein
Het landschap snelde voorbij
Ze was in gedachten verzonken
Haar schoot torstte een boek

Ik merkte haar op
Recht over mij in de coupé
Ze was naar binnen gekeerd
Haar boek smeekte

Ik kon niet voorbij haar aanwezigheid
Ze nam de hele wagon in
Terwijl haar gedachten weg waren
Ik had medelijden met het boek

Ik voelde haar nadrukkelijk dichtbij
Afwezige woorden deden er niet toe
Een tipje van de sluier werd opgelicht
Toen mijn blik op een gedachte viel

Die aan haar toebehoorde
Een zachte behandeling — met gevoel
Aandacht — de juiste woorden
Ik wees naar het boek — herkenning

Een stopplaats gooide roet in het eten
Ze stond op — ik schraapte haar afdruk bijeen
Nu nog de herinnering vormgeven
En thuis een plaats zoeken