Haar zoete kussen

Joris Olivier

Haar zoete kussen
Smaken naar steeds meer,
Dat ervaar ik elke keer weer,
Als ik haar lippen proef.

Ik kan er derhalve
Geen, nooit, genoeg van krijgen.
Haar smaak draag ik met me mee,
Kan ik zo blijven proeven.

Bij ’t haar kussen
Verdrink ik in haar gitzwarte ogen,
Zink ik peilloos diep in haar wezen,
Naar ’t wezen van m’n zijn.

Samen stijgen wij in symbiose,
Naar omhoog in de zevende hemel,
Op de roze wolken van ons geluk,
Proevend van de liefdeswijn.