Welgedaan
Haar figuurtje was oh-la-la,
Koolzwarte ogen, ravenzwart haar,
Karmijnrode lippen om te zoenen,
Een schoonheid voorwaar.
Ik bood haar aan wat zij graag wilde,
En ja, dat stond haar wel aan,
Dus sloegen wij spijkers met koppen,
Dat heeft ons beî welgedaan.
Wij hebben nu twaalf kindren op rij,
Een compleet dozijn,
Met wie wij beî zijn uitermate blij.
Voorts een hondje en ook een poes,
Hebben alles voor elkaar,
Ik heb enorm geboft met mijn snoes.
Over dit gedicht
Geplaatst op: 29-10-2025
Over deze dichter
Joris Olivier (Actief sinds: 09-06-2023)
© Op dit gedicht 'Welgedaan' van Joris Olivier zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.