Koude stilte

Joris Olivier

Eenzaam slijt ik mijn levensdagen,
Het is warmte ik ontbeer,
Van brandende kussen van weleer,
Die mijn gemoed plagen.

De streling van je blik op mijn huid,
Die mij steeds weer opwond,
D’hete kussen op mijn mond,
’t Horen van orenstrelend stemgeluid.

Nu hoor ’k slechts stilte om mij heen,
In ijzingwekkende kilte,
Nadat jij mijn lief van mij verdween,

’k Alleen in koude stilte achterbleef,
Nu ’k jouw passie en liefde
Niet meer van jou mijn lief beleef.