Mijn duizend kussen
alles reed voorbij
en jij zat weer
een stoel te ver
bij me vandaan
zag je lippen gaan
en hoorde vaag
je woorden in een
zacht geroezemoes
je vroeg me met
je ogen ik zag
nog dat je handen
mee bewogen
je maakt me gek
met je verlangen
dat me brandt en
spant tot ik verrek
ik ga me wreken
zacht zal ik je breken
mijn duizend kussen
fluisteren de hemel dichterbij
Over dit gedicht
Geplaatst op: 18-02-2014
Over deze dichter
wil melker (Actief sinds: 07-02-2014)
© Op dit gedicht 'Mijn duizend kussen' van wil melker zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.