Sinds jij er bent
Sinds jij er bent, hoor ik ze fluiten,ik kijk niet enkel, maar ik hoor.
Ik loop gewoon een eindje buiten
en heb er plots de oren voor.
De linde hoor ik vurig zoemen,
het blauw tussen de nevel zingt.
Ik hoor het gras de kevers noemen,
terwijl het water vrolijk springt.
De schaduw droomt in het grijs,
de wereld is vol melodieën.
De hele boel is van de wijs,
het groen ademt op zachte knieën.
Maar het allerluidste van vandaag
is niet de zee en niet het gras.
Het is een stilte, mild en traag,
die gisteren nog niet roze was.
Chris h.
Heirebrant Chris — dichters.nl/liefde/14881234-sinds-jij-er-bent/